Metamorfoz
Bir insan görünce insan oluyorum
Bir ağaç görünce ağaç
Bir çocuk görünce çocuk
Bir kadın görünce erkek
Bir faşist görünce kahroluyor kahrediyorum
İnsanlığın en amansız lüveri
Şiirle
.........
Ama sen mutluluğu haz almak olarak düşünürsen bir zavallıya dönüşürsün. Zavallı diyorum, çünkü insan vücudu hazzı depolamadığından, sürekli olarak bu duyguyu tekrarlama ihtiyacı duyacak, haz almak yaşamın anlamına dönüşecek. Haz almadığın her an sana anlamsız gelecek. Daha fazla haz dolu bir yaşam sürmek için çiğnemeyeceğin ilke, ihlal etmediğin kural kalmayacak. Zaten insanlık, haz arayışındaki bu kontrolden çıkma halini önlemek, frenlemek için toplumsal yaşamı dinle, ideolojiyle, felsefeyle veya hukukla düzenlemek zorunda kalmadı mı? Beynimizin haz arama isteği sınırsızdır. Biz bu isteği inançlarımız, ilkelerimiz ya da kurallarımızla sınırlamaya çalışıyoruz sadece...
- Tamam kahrolsun kapitalizm Bedo! Sen ayağını falan oynatıyor musun arada?
- Oynatıyorum canım. İnsanların zaten kısıtlı olan özgür düşünebilme ihtimalleri giderek ortadan kalkıyor
. . .
Bir insanın mutluluğunu istemek başka, onu mutlu etmek başka bir şey. Özünde iyi bir insan olduğunu düşünüp insanların mutluluğunu istiyor olabilirsin, bu seni tam anlamıyla iyi bir insan yapmaya yetmez, sadece zararsız biri yapar. Ama insanların mutluluğu için bir şeyler yapma imkanın varken yapmıyorsan, bu seni kesinlikle kötü bir insan yapar. Bana kalırsa iyi insan olmanın temel kriteri, başkalarının mutluluğuna açılan kapının anahtarını rehin gibi elinde tutmamaktır. Ya hiç kimseye mutluluk vaat etmeyeceksin ya da bu şekilde ele geçirdiğin anahtarı rehin gibi kullanmayacaksın. Bu hiç adil ve dürüstçe değil Sema, bunu şimdi daha iyi anlıyorum...