Həsənzadə
@Arami_can
Danışığın çox gözəldir, bəs qəlbin?
يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِك
Ey qəlbləri çevirən Allahım, qəlbimi dinində sabit et.
Anne
Orta
Azerbaycan Bakü
41 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
insanı mənəvi kamilliyə aparmaqdır.Düşünce
Ədəbiyyatın bağçasında bir gül var ki, əsrlər keçsə də solmur — o, Sədi Şirazinin “Bostan”ıdır. Bu əsər təkcə bir kitab deyil, insanlığın vicdanına yazılmış hikmətlər xəzinəsidir.Sədi “Bostan”ı yazarkən sanki söz toxumlarını torpağa səpdi, hər toxumdan bir hikmət, bir dərs, bir ibrət bitdi. O, insan ruhunun dərinliklərinə enərək bizə ədalətin, səxavətin, mərhəmətin və sevginin əsl mənasını göstərdi.Əsərdəki hər fəsil bir bağçadır biri ədalət bağçası, biri sevgi bağı, biri səxavət güllüyü... Sədi deyir ki, insanın gözəlliyi zahirində deyil, əməlində və niyyətindədir. O, padşaha da, kasıba da eyni dərəcədə öyüd verir: “Ədalət etsən, səltənətin əbədi olar; zülm etsən, sarayın da xarab olur.”
“Bostan”da sözlər qızıl kimi çəkilidir, hər beyt bir aynadır kim baxsa, özünü görər. Sədi bu əsərdə insanı Allaha yaxınlaşdıran mənəvi yola çağırır. Onun fikrincə, insanı ucaldan nə mal-dövlət, nə də şöhrətdir — onu ucaldan yaxşılıqdır, səmimiyyətdir, vəfa və mərhəmətdir.Sədi Şirazinin dili sadə, amma hikmətlidir. O, ağır fəlsəfi fikirləri xalqın anlayacağı dillə söyləyir, elə bil bir ata övladına öyüd verir. “Bostan” oxuyan hər kəs bir anlıq dayanıb düşünür: “Mən nə qədər ədalətli, nə qədər mərhəmətli, nə qədər insaniyəm?”Bu əsərin dəyəri ondadır ki, o, zamanla köhnəlmir. XIII əsrdə yazılsa da, XXI əsrin insanına da eyni güclə təsir edir. Çünki insanın mənəvi ehtiyacı yaxşılıq, sevgi, vicdan heç vaxt dəyişmir.“Bostan” bizə öyrədir ki, həyat bir bağçadır, biz isə orada ya tikan əkərik, ya gül. Hansını seçəcəyimiz isə öz əlimizdədir.Sədi Şirazinin “Bostan”ı sözün, hikmətin və mənəviyyatın təntənəsidir. O, bizə insan olmağın gözəlliyini xatırladır. Hər sətiri bir dua, hər beyti bir güldür — ədəbiyyat bağçasında əbədi ətir saçan bir “Bostan”.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Mən bu qorxudan azad ola bilərəmmi?İnsanlar ve Duygular
Rövşən Abdullaoğlu bu əsərdə oxucuya dərin bir mesaj verir:
“İnsan həyatda ən çox qorxduğunun əsirinə çevrilir.
Yəni, insan qorxularını gizlətmək əvəzinə onları tanımalı, dərk etməli və onlardan azad olmalıdır. Qorxular bizi məhdudlaşdırır, lakin onlara baxa bilmək özünü dərk etməyin başlanğıcıdır.
Əsərdəki qəhrəmanların daxili monoloqları insanın ruh dünyasını açır.
Müəllif oxucunu öz qorxularını düşünməyə vadar edir: “Mən nədən qorxuram?”, “Bu qorxu mənə kimdən keçib?”, “Mən bu qorxudan azad ola bilərəmmi?”Bu baxımdan roman bir növ özünü tanıma bələdçisi kimidir.
Qorxu, insanın inkişafının qarşısında duran görünməz səddir.
Əgər insan içindəki qorxuları aşmağı bacararsa, o, həm mənəvi, həm də həyat baxımından azad olar.
Əsər oxucuya ümid, inam və cəsarət aşılayır“Qorxular” sadəcə bir roman deyil — bu, insan ruhunun dərinliklərinə səyahətdir.Rövşən Abdullaoğlu oxucuya göstərir ki, həyatda ən böyük qalibiyyət başqalarına deyil, öz qorxularına qalib gəlməkdir.
“Bakirə” romanında "Fidan və Laura" adlı iki qadın obrazının həyat hekayəsi iki fərqli zaman kəsiyində təsvir edilir. Yazıçının bədii təsvir ustalığını və hekayəni səliqəli, ardıcıl təqdim etməsini vurğulayan oxucular arasında belə bir fikir də yayılıb:
> “Məhəmmədin səbri mənim səbrimi üstələyir. ... o bu əsərində bədii təsvirlərdən bol-bol istifadə edib və iki ayrı zaman dilimində baş verən hadisələri elə gözəl ardıcıllıqla düzüb ki, rəsmən heyran oldum.”
“Allah olmadan həyat yoxdur.”
Bu kitab Tolstoyun 1870–1880-ci illərdə keçirdiyi dərin ruhi böhranın nəticəsi olaraq yazılıb. Həmin dövrdə Tolstoy artıq məşhur yazıçı idi, “Hərb və sülh”, “Anna Karenina” kimi əsərlərini yazmışdı. Amma buna baxmayaraq, həyatın mənası haqqında suallar onu çox narahat edirdi:
Niyə yaşayırıq?
Ölüm qarşısında həyatın mənası varmı?
Elm, sərvət, şöhrət – bunlar nə dərəcədə dəyərlidir?
Kitabda Tolstoy sanki öz ürəyini oxucuya açır. O, əvvəlcə inanclarını itirdiyini, hər şeyin mənasız göründüyünü danışır. Hətta intihar düşüncələri keçirdiyini etiraf edir. Sonra isə kəndlilərin sadə həyatına, onların səmimi imanına baxaraq, yenidən dini inanca yönəldiyini qeyd edir.
Əsərin əsas mesajı budur ki, insan həyatının həqiqi mənası iman, mənəviyyat və Allahla bağ qurmaqda gizlidir. Tolstoy burada kilsənin formal qaydalarından çox, saf və səmimi imanı önə çəkir
Ruhunu qorumaq, saf qalmaq insana əbədi dəyər qazandırır.
Əsərdə gənc, gözəl və cazibədar bir oğlan – Dorian Gray təsvir olunur. Onun portretini rəssam Basil çəkir. Lord Henry adlı bir dostu isə Dorianı həyatın həzzlərinə qapılmağa, gözəlliyin və gəncliyin ən ali dəyər olduğuna inandırır. Dorian arzulayır ki, özü həmişə gənc və gözəl qalsın, əvəzində portreti qocalıb dəyişsin. Bu arzu qəribə bir şəkildə gerçəkləşir: Dorian zahirdə gənc qalır, amma etdiyi günahların, pis əməllərin izləri yalnız portretində görünür.
Gözəllik və gəncliyin faniliyi
Əxlaq və vicdanın insan həyatındakı rolu
Həzz və şəhvətpərəst həyatın sonu
İnsanın daxili mənliyi ilə zahiri görünüşü arasındakı fərq.
Oscar Wilde göstərmək istəyir ki, əbədi gənclik və gözəllik insanı xoşbəxt etmir. Əxlaqsız və vicdansız həyat insanın ruhunu məhv edir, nə qədər gizlədilsə də, bir gün bu həqiqət üzə çıxır.
Bu kitabı oxuyan çoxları onu öz daxili dünyasına baxmaq üçün güzgü kimi qəbul edir.