“Dormir plutôt que vivre.”
“Dans un sommeil aussi doux que la mort…”
* yaşamaktansa uyumayı yeğlerim.
* ölüm kadar belirsiz bir uykuda…
Çapkın bir baronun tatilde küçük bir kaçamak yaşamak istemesiyle başlıyor her şey.Ancak kitabın ana kahramanı o değil, on iki yaşındaki küçük bir çocuk.Baron,çocuk ve çocuğun annesi etrafında geçen kitapta bu küçük arkadaşımızın iç dünyasına,bazen çelişen ve ilk defa hissettiği duygularına,hayatla ilgili keşiflerine,gidip gelen çocukluğuna şahit oluyoruz.Ne var ki en başından en sonuna kadar aralarda ne olursa olsun hala saf ve sevgiye,güvene ihtiyaç duyan bir çocuk bu.Özellikle belirtmek istediğim şeyse Zweig'ın bu kitabındaki betimlemelerini çok sevmiş olmam.
