Ender Ödemiş
@Aremder
Tam da İstiklal Harbi'nin ortasında Sakarya muharabesinin arefesinde bir Anadolu köyünde geçen hikayede Yakup Kadri, eski bir Osmanlı subayının ağzından Orta Anadolu yerlisi ile İstanbul Aydını arasındaki yaşamsal,düşünsel, fiziki, manevi ve sosyal dev uçurumu gözler önüne serer.
Bu uçurumun nedenlerini sorgularken de yine kendini ve Aydınları suçlar.
İnanıyorum ki bu roman her ne kadar Anadolu yerlisinden çok aşağılayıcı bir şekilde bahsetse de aslında genç Cumhuriyetin ihtiyacı olan devrimin tam da burdan Anadolu'nun kalbinden bu insanlardan başlaması gerektiğini vurgulayan çözümcü bir gaye gütmektedir.
Her fırsatta Anadolu insanının açlık sefalet ve cehalete mahkum ve kaderiyle başbaşa bırakıldığını bu değişmedikçe kendilerinden beklentilerin asla bir "millet" şuuru olamayacağını anlatmak ister.
Bence durum şu anda da bundan farklı değildir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ormana gittim çünkü bilinçli yaşamak istiyordum. Hayatı tatmak ve yaşamın iliğini özümsemek istiyordum. Yaşam dolu olmayan herşeyi bozguna uğratmak için. Ve ecel geldiğinde farketmemek için yaşamamış olduğumu.
"Senin bacaklarını Gökçepınar mezarlığına gömdüreyim", dedi.
Ben acı acı güldüm ve dedim ki:
"Benim hayatım böyle şairane şeylere hiç de uygun değil, İzmir yolunda çekilen acıların korkunç toplamı arasında benim bacaklarım hatta kafam kaç para eder?"
