Argeş Temel
@Argeso
Gökyüzünden yaklaştım
Saçlarının kızıl parıltısına
Toprak ve buğday ya benim yapım,
Az daha yaklaşmaya göreyim
Ateşin tutuşturur da kendini içimde
Yakar kayaları ve unu
Bu yüzden çıkacak gibi olur yerinden
Ekmek olur kalbim
Onu yutacak ağzına,
Senin için saklanmış şaraptır benim kanım.
Sen ve ben toprağız meyveleriyle
Ekmek, ateş, kan ve şarap:
Dünyevi bir aştır bizi saran.
Dünyada hiç bir felsefenin köleliği baskı altında tutmayı başaracağını sanmıyorum; hiç olmazsa adını değiştireceklerdir. Bizimkinden çok daha kötü kölelik biçimleri düşünebiliyorum; insanları aptala çevirip durumlarından hoşnut en söz dinler olduları zaman kendilerini özgür sandıkları makinelere dönüştüren, ya da insan için gerekli zevk ve rahatlıkları yok edip barbar ırkların savaş tutkusunu andıran şiddetli çatışma duygusunu geliştiren daha sinsi kölelik biçimleri vardır.
