Arvas

Arvas
@Argosyan
İstanbul
istanbul, 27 Ekim
14 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
"yalnızlık dünyayı doldurmuş. Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her sey. Burada (istanbul) her şey bir insanı sevmekl bitiyor."
Edebiyat
Reklam
Nazım Hikmet
Fevkalade memnunum dünyaya geldiğime, toprağını, aydınlığını, kavgasını ve ekmeğini seviyorum. Kutrunun ölçüsünü santimine kadar bilmeme rağmen ve meçhulüm değilken güneşin yanında oyuncaklığı dünya, inanılmayacak kadar büyüktür benim için. Dünyayı dolaşmak, görmediğim balıkları, yemişleri, yıldızları görmek isterdim. Halbuki ben yalnız yazılarda ve resimlerde yaptım Avrupa yolculuğumu. Mavi pulu Asya’da damgalanmış bir tek mektup bile almadım. Ben ve bizim mahalle bakkalı ikimiz de kuvvetle meçhulüz Amerika’da. Fakat ne zarar, Çin’den İspanya’ya, Ümit Burnu’ndan Alaska’ya kadar her mili bahride, her kilometrede dostum ve düşmanım var. Dostlar ki bir kerre bile selamlaşmadık aynı ekmek, aynı hürriyet, aynı hasret için ölebiliriz. Ve düşmanlar ki kanıma susamışlar kanlarına susamışım. Benim kuvvetim : bu büyük dünyada yalnız olmamaklığımdır. Dünya ve insanları yüreğimde sır ilmimde muamma değildirler. Ben kurtarıp kellemi nida ve sual işaretlerinden, büyük kavgada açık ve endişesiz girdim safıma. Ve dışında bu safın toprak ve sen
Şiir
Sana bakmak  Suya bakmaktır  Sana bakmak  Bir mucizeyi anlamaktır  Sana sola bakmadan yürüdüğüm  yollar tanıktır  Aşk sorgusunda şahanem  Yalnız kelepçeler sanıktır  Ne yazsam olmuyor  Çünkü bilenler hatırlar  Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar  Bahçıvanlar değil tüccarlardır  Sen öyle göz  Sen öyle toprak ve güneş ortaklığı  Sen teninde cennet kayganlığı iken  Sana şiir yazmak ahmaklıktır  Bir tek söz kalır  Dişlerimin arasından  Ben sana gülüm derim  Gülün ömrü uzamaya başlar  Verdiğim bütün sözler  Sende kalsın isterim  Ben sana gülüm derim  Gül sana benzediği için ölümsüz  Yazdığım bütün şiirler  Sana başlayan bir kitap için önsöz  Sana bakmak  Bir beyaz kağıda bakmaktır  Her şey olmaya hazır 
Edebiyat
DİYARBEKİR KALESİNDEN NOTLAR  VE  ADİLOŞ BEBENİN NİNNİSİ  1.  Varamaz elim  Ayvasına, narına can dayanamazken,  Kırar boynumu yürürüm.  Kurdun, kuşun bileceği hal değil,  Sormayın hiç  Laaaaal...  Kara ferman çıkadursun yollara,  Yarin bahçesi tarumar,  Kan eder perçem  Olancası bir tutam can,  Kadasına, belasına sunduğum,  Ben öleydim loooy...  Elim boş,  Ayağım pusu.  Bir ben bileceğim oysa  Ne afat sevdim.  Bir de ağzı var dili yok  Diyarbekir Kalesi...  2.  Açar,   Kan kırmızı yediverenler  Ve kar yağar bir yandan, 
Edebiyat