Halbuki insan mesuliyet duygusundan başlar. Öbürleri mizaç zenginlikleridir. Nitekim hayatında bir evlenme, bir hayal düşüşü veya sebepsiz nefretle kahramanının, tasavvur ettiğin tanrı adam, cinayete doğru değişiyor.
Fert kendisini muhafaza etmeliydi. Kainat içinde erimeye kimsenin hakkı yoktu. Fert fert olarak kalmalı, bütün hayatla kendisini doldurmasını bilmeliydi.
Biz şimdi bir aksülamel devrinde yaşıyoruz. Kendimizi sevmiyoruz. Kafamız bir yığın mukayeselerle dolu, Dede'yi Wagner olmadığı için, Yunus'u Verlaine, Baki'yi Goethe ve Gide yapamadığımız için beğenmiyoruz. Uçsuz bucaksız Asya'nın o kadar derinliği içinde dünyanın en iyi giyinmiş milleti olduğumuz halde çırılçıplak yaşıyoruz. Coğrafya, kültür, her şey bizden yeni bir terkip bekliyor; biz misyonlarımızın farkında değiliz. Başka milletlerin tecrübesini yaşamaya çalışıyoruz.