“Ve eğer gururumu incitmeseydi, ben de onun bu kibrini affedebilirdim” -Elizabeth Bennet
“Umutlu olmayı öğrendim, öncesinde kendime umudu yasaklamıştım.”- Bay Darcy
Kitap incelemeye kitapta beni etkileyen iki cümle ile başlayacağım. Önceden filmini izlememe rağmen kitap anlatımıyla her yönden filmin önüne geçiyor. Orjinal ismi farklı olan bu kitap sizi duygudan duyguya sürükleyip bazen utanç, bazen yüzünüzde tebessüm oluşturabiliyor, akıcı bir şekilde ilerliyor. Karakterlerin kişilikleri zamanla ortaya çıkıyor ama karakterli bir duruşun önemini kavrayabiliyorsunuz. Gururun, dik duruşun anlatımını, Elizabeth’in güzel yönlerini ve kişiliğini, Bay Darcy’nin zamanla belli olan iyiliği ve karakterini çok beğendim. Jane ve Bingley’in ilişkisi de hayatta başımıza gelebilecek derslerle doluydu. Ama yazar duyguları çok iyi hissettirmişti, özellikle Lizzy’in ailesinin yaptıklarından dolayı yaşadığı utanç, Jane’nin mutluluğunu anlatırken ki heyecanı o anı yaşıyormuşça hissini veriyor. Kitap iyi ki mutlu sonla bitiyor. Bay Darcy ve Elizabeth’in ilişkileri de evlilikte birbirine denkliğin nasıl ve hangi çerçevede olması gerektiğini, kişiliklerin uyuşması ve birbirini sevmenin; maddi engeller, servet ve yaşanılan çevrenin önüne geçtiğinin bir göstergesi aslında. Kolaylıkla okunabilen hoş bir kitaptı. Bir alıntıyla bitireceğim yine çok sevdiğim:
“ Ben bu kadar büyük bir mutlulukla nasıl başa çıkacağım?” - Jane Bennet