Duygu
@Arhon
Bazen sezdiğim; zaten insanın gerçeğe hayatta pek seyrek, pek uçucu hallerde ancak tesadüf edebilmesi ve bu halin de görüldüğünü anlar anlamaz kayboluvermesi.
Reklam
Puan vermedi·112 syf.·
6 günde okudu
·Okunma: 20 Mayıs 2025 00:00
·2025 21. kitabı
Kendimizi, yaşama sevincimizi alıp götürecek, ruhumuzu karartıp içindeki aydınlığı alacak, bedenimizle kafamızı çatışmayı sürükleyecek her şeyden korumalıyız. Düşünmenin ölümcül bir hastalık olduğunu, insanın değerini küçülttüğünü Papalagi, kendi kendine kanıtlıyor.
Uzun zamandır düzenli kitap okuyamıyordum. Bu yıl kendime bir söz verdim: Artık kitaplara daha çok zaman ayıracağım.
Ahmet Ümit, uzun yıllardır severek takip ettiğim bir yazar. Pek çok kitabını büyük bir keyifle okudum. Ancak son zamanlarda kalemine biraz uzak kaldığımı fark ettim. Derken "Yırtıcı Kuşlar Zamanı" elime geçti ve hiç vakit kaybetmeden okumaya başladım.
Arka kapağını okuduğumda, yıllardır cevabını merak ettiğimiz o sorunun bu kitapta yanıt bulduğunu öğrenmek beni fazlasıyla heyecanlandırdı. Ayrıca tanıdık karakterlerin yer alması, kitaba başlama isteğimi daha da artırdı. Bu bilgilerle başladığım için beklentim yüksekti.
Kitap oldukça akıcıydı; merak duygusunu canlı tutuyor, kolay okunuyor. Ancak hikâyenin gidişatını ve katilin kim olabileceğini çok erken tahmin etmek mümkün oldu. Bu durum, okuma keyfimi bir parça azalttı.
Ahmet Ümit’in kalemiyle yeniden buluşmak, onun karakterlerinin arasında dolaşmak uzun zamandır özlediğim bir histi. Ancak itiraf etmeliyim ki, bu kez diğer kitaplarında aldığım derinlik hissini tam olarak bulamadım. Özellikle final kısmı biraz aceleye getirilmiş gibi hissettirdi.
Yine de bu kitap, okuma alışkanlığıma yeniden kavuşmam açısından benim için güzel bir başlangıç oldu.
Nasıl söyleyeyim gençlikte her şey yakışıyor, bomboş oturmak bile. Ama oturan, boş boş ayakta dikilenlerin yüz hatları yavaştan oturmaya başlayınca, daha az gülen, kendine inançsızlık dışarıdan bile sezilir olmaya başlayınca işte o zaman Kadıköy mendireğinde dizili martların arasındaki karabataklar gibi görünülüyor.
Sayfa 17