Arif Curun
@ArifCurun
20 okur puanı
Aralık 2022 tarihinde katıldı
Bakın Mimar Sinan var ya, 375 civarında eser bıraktığı söylenir günümüze. Mimari alanındaki yeteneğini düşünün. Bugün doğsa, şu anki eğitim sistemine girse, yeminle KPSS'ye hazırlanıp, devlette işe girmek için partilerde tanıdık torpil aranıyordu. Ruhunu bitirmiştik adamın.
Hırsızlar, yakalandıkları gün gülerek "Nasılsa serbest bırakacaklar ben yine çalacağım, çek ağabey çek" diye kameralara gülerken; pankart açan, protesto eden o akıllı çocuklarımızı cezaevine atıyoruz ya, hayretle izliyorum, korkunç bir hayretle. ODTÜ'ye sınavla giremeyecek eğitimsiz insanların bu çocuklara, o okullara yaptıkları eziyet anlaşılır gibi değil.
Size umut vermesi için yazıldığı söylenen birkaç kitaba şöyle bir baktım. Hep ünlü, acayip paralar kazanan futbolcular, şarkıcılar, sosyal medya figürleri.
Sanki bu ülkenin sadece bunlara ihtiyacı varmış gibi. Ahlaklı bir memur, işini şahane yapan bir doktor, saygıdeğer bir temizlikçi, dürüst bir yeminli mali müşavir, iyi kalpli bir muhasebeci, akıllı bir çöpçü sanki model olamazmış gibi. Oysa ülkenin asıl "sıradan iyilere" ihtiyacı var; işini tutkuyla yapan, düzgün, mutlu, saygıdeğer bireylere. Ulaşılmaz ikonlara, milyonda bir çıkacak havalı başarılara değil.
Bakın batılı kapitalizmin başarısı, etrafınızda sizin ne kadar başarısız olduğunuzu hissettiren verilerle yaşamınıza bağlıdır. Ne kadar başarısız hissettirirse size kendinizi, o kadar ürün satabilir size. O başarılı insanların kullandığı ürünleri tüketerek başarısızlık hissinden kısa sürelerle kurtulmanıza musaade ederler.
Bir gün gazeteciler sorar, "Nasıl bu kadar yaratıcı olabiliyorsunuz?"
Çocukken babam her gece uyumadan önce bana farklı bir masal anlatırdı" der, Shaw.
Ve yine George Bernard Shaw der ki, "Yaşlandığınız için oyun oynamayı bırakmayız. Oyun oynamayı bıraktığımız için yaşlanırız!"