“İnsan canavardır!” diye bağırdı ve öfkeyle değneğini taşlara vurdu. “Büyük canavar. Soylu kişiliğin bilmez senin, her işin yolunda gitti ya, ama bir de bana sor;canavardır diyorum! Ona kötülük mü ettin? Saygı duyup korkar senden. Ona iyilik mi ettin? Gözlerini oyar senin.Aradaki uzaklığı koru patron! İnsanlara yüz verme; onlara hepimizin bir ve haklarımızın aynı olduğunu, söyleme çünkü çabucak senin haklarını çiğnerler, elinden ekmeğini kaparlar ve seni açlıktan gebermeye terk ederler. Uzaklığını koru patron, bunları senin iyiliğini istediğimden söylüyorum.
İnsanlar, hayvanlar, ağaçlar, yıldızlar her şey birer hiyeroglif; ne mutlu ve de ne yazık onları heceleye heceleye de olsa okuyup ne anlattıklarını kestirmeye başlayana...
Sevdiğin insanlardan yavaş yavaş ayrılmak zehirdir;bıçak gibi kesip atmak ve yeniden insanın doğal ikliminde, yalnızlığın içerisinde yaşamak daha iyidir.