Xwîner

Xwîner
@Arjen2121
Dicle üniversitesi
Diyarbakır
10 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
“Seni seviyorum, çünkü bütün Evren sana ulaşmam için işbirliği yaptı."
Reklam
Ben seni severken, kendimi çok üzdüm…
Ahmet Erhan… Bugün oturdum ölümü düşündüm Kirli, acı bir su gibi yürüdü içimde Dokunduğum, gördüğüm her şeye sindi Ürperdim, korktum ve biraz şaşırdım Bugün oturdum ölümü düşündüm Yağmur altında ya da karanlıkta Bir başıma kalmış gibi. Sevgilim böylesine alımlıyken Güz kuşlarının güneye doğru akıp gideceği yol İyice belirmişken gökyüzünde Onarırken, sararken hayat Çocukların incinmiş gülüşlerini Artık her park yeri bir apartman inşaatı Her sokak bir otomobil nehriyse de. Bugün oturdum ölümü düşündüm Soğuk camlara dayayarak yüzümü Kuşağımın acısını, kefenlenen gençliğimizi Yaşayan ya da artık yaşamayan dostları Bugün oturdum ölümü düşündüm Örterek yüreğime kara bir tülü. Bugün oturdum ölümü düşündüm Kapkara bir gece penceremi dalarken Öleceğini bile bile karşı koymanın onurunu Yiğitliğin, özverinin, sevginin Arkadaşlarımın yüreklerinden çıkan özsuyunu. Bugün oturdum ölümü düşündüm Bir darağacında ya da yolda yürürken Bugün oturdum ölümü düşündüm Yirmi yaşında ve hayat bu kadar güzelken
Âşık Feymâni… Beni çölden çöle atsan Yine Sen’den umut kesmem Garipler içine katsan Yine Sen’den umut kesmem Ömrümüz besli kafeste Daima kulağım seste Can çıkarken son nefeste Yine Sen’den umut kesmem Dolaştırsan hâlden hâle Hoştur Sen’den gelen çile Ölümden ötede bile Yine Sen’den umut kesmem Şu gönlümün yâresine Sen merhemsin çaresine Atsan veyil deresine Yine Sen’den umut kesmem Arasat’tan aşırtsan da Mahşer günü şaşırtsan da Ol Sırat’tan düşürtsen de Yine Sen’den umut kesmem Feymâni’nin tapusunda Sen gizlisin yapısında Cehennemin kapısında Yine Sen’den umut kesmem

İzdiham Dergisi

@izdiham
·
Mezarlıktan korkanın sevdiği ölmemiştir.
Sayfa 1·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam