Kitabı okumaya başladığımda kurgudaki boşlukların nasıl dolacağını merak ediyordum. Ancak sayfaları çevirmeye devam ederken bu soruların çoğuna yanıt bulamadığımı fark ettim.
Okurken ursula k le'guin okuyormuşum havası seziyordum. Kitabın içindeki K ve ursula karakterlerini gördüğümde ise bundan emin oldum. Zaten yazar da bu ilhamdan ilerleyen bölümde bahsetmiş.
Özellikle kitabın son bölümü hoşuma gitti. Kendi kitabının eleştirisini öykünün içine yedirmiş ve bunu başarıyla yapmış.
Eğer kurgudaki boşluklar olmasaydı çok daha lezzetli bir kitap olacaktı hiç şüphesiz.
Hayatımızı bu çocuğa adayacaksak bunun tek gerekçesi, doğrusunun bu olduğuna inanmamız olabilirdi. Bir de tabii, ileride hangi boyutlara varacağını şu birkaç saat içinde göstermeyi başarmış, insanın benliğini saram aşık olma hâli.