Aslında pek söyleyecek şey yok, "GÖRÜYORSUNUZ, MUHTEŞEM!!"
Okurken aklıma Orhan Veli'nin 'bir elinde cımbız, bir elinde ayna, umrunda mı dünya' dizeleri geldi. Gerçi sanki bu dizelerde bir umursamazlık, bir 'gamsız'lık var. Kitapta var olduğunu düşündüğüm durum gamsızlığın dışında. Şöyle ki, bir yanda en büyük düşmanları giderek güçlenirken ya da düşünmeleri gereken çok ciddi sorunlar varken asla aşkı/sevgiyi bir kenara bırakamayışları, Dumbledore'un sürekli vurguladığı sevgiyi göz ardı edemeyeceğimizi ve bunun da bizi güçlü kılacağını gösteriyor. Üstelik bu, sadece kitaplarda söylenen beylik lafların üzerinde hayattan bir parça olarak duruyor karşımızda. Yaşadığımız şu zorlu sürecin içinde, virüsün bize ulaşıp ulaşmayacağı ya da sevdiklerimizden birine bir şey olur mu endişesi içindeyken bile sevgi bize güç veren bir tılsım gibi duruyor yanıbaşımızda.
Sağlıklı ve virüssüz günler dilerim ^^ Sevgiyle kalın!