Yazar:
Joseph Conrad
Çevirmen:
Ünal Aytür
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
309
Basım Tarihi:
Temmuz 2025
İlk Yayın Tarihi:
1907
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
The Secret Agent
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9789944886727
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
13 diğer baskı · Tümünü Göster
Casus
1.749 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2025 · 309 s.
Nabız
74 okunmaOlympia Yayınları · 1 Mart 2020 · 365 s.
Düello
52 okunmaTutku Yayınevi · Haziran 2016 · 336 s.
Zeka Duellosu
18 okunmaTutku Yayınevi · Aralık 2013 · 376 s.
Gizli Ajan
17 okunmaİletişim Yayınevi · Ocak 2011 · 328 s.
Gizli Ajan
11 okunmaCem Yayınevi · 25 Kasım 2017 · 304 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Casus1000k
Bazı insanlara hiçbir zaman güvenilmeyeceğini bir kez daha farkettiğim kitap oldu. Gerçi belki biz de Bazı insanlara göre 'Bazı insanlar'ızdır. Bilemeyiz.
Yine ve yine hep olduğu gibi kadının kahredildiği bir kitaptı. O dönemin kitaplarında neden hep kadın üzgün, mutsuz! Bıktım yani artık gerçekten. Kadınlar geçmişten bu yana hep zulme uğrayan, sonu hiç iyi olmayan bir cinsiyet olarak tasvir ediliyor! Anlayamıyorum gerçekten. Sinirlerimi bu detay aşırı bozdu. Her okuduğum kitapta bunlara maruz kalmak mide bulandırıcı boyuta ulaştı artık.
Kitap tembel ve aptal bir casus Adolf Verloc'un bir patlama işini üstlenmesi ile başlıyor. Bir dükkanı var ama arka planda devrim işleriyle uğraşan ve gelirini verilen görevlerden karşılayan birisi. Evli birisi ancak eşine sevgisini gösteremeyen, haliyle kadın her denileni yapan bir robot gibi. Gerçi Winnie Verloc'ta adamı sevdiği için değil de hem kardeşine hemde annesine bakabilecek geliri iyi olduğu için evlenmiş. Yoksa başka bir çocuğa aşık lakin trajedi bu ya çocuğun maddi durumu iyi değil bu yüzden sevdiğini redediyor. Kitapta şöyle bir güzel söz geçer. "İnsanlar oğlan çocuklarının dirliği uğruna kızlarını feda ederler." Diye. Bayan Verloc'un erkek kardeşi zihinsel engelli bir çocuktur. Fazlasıyla masumdu. Kitabın tek masum ve insaflı karakteriydi diyebilirim. Hele atın kırbaçlandığını görünce hayvanın acı çektiğini düşünürek arabadan atlayacak kadar da naif bir karakter. Lakin böyle bir çocuktan geri zekalı diye bahsediliyor. O dönemde böyle insanlara bakış acısını gözler önüne sermiş kanımca yazar. İyi ve temiz kalpliysen geri zekalı oluyorsunuz.
Belki de naif Stevie bu kirli dünyanın insanı olmadığı için yazar ona böyle bir son yazdı.
Adolf, patlayıcıyı profesör denilen bir adamdan alıyor. Hedefleri bilim akademisini
Beyninin kıvrımlarından bağırsaklarının kıvrımlarına varıncaya kadar siyasete bulanan yurdum insanının tam da arayacağı derecede politik, etik ve toplumsal nice göndermelerle kurulu bir kurguya sahip olan, kelimenin tam anlamıyla klasik ve başyapıt; sadece Conrad'ın kaleminden çıkma olduğu için değil, yazıldığı döneme ışık tutması, hedeflediği yerlerin parlaklığı, oklarının sivriliği ve cüretkâr yorum ve değerlendirmelerle bezeli bir kurguyla da yazın tarihinde yerini fazlasıyla sağlamlaştırmış bir kitap.
Joseph Conrad'ın benim için önemi, Polonyalı olup (aslında şimdi Ukrayna'da olan bir bölge) ve İngilizceyi yirmi yaşından sonra öğrenmiş olmasına rağmen İngiliz dilinin en yüksek edebi ürünleri listesine birkaç eserini yazdırmış olmasından kaynaklanmıyor sadece. Conrad, Büyük İngiliz gemilerinde miçoluk, tayfalık ve İngiliz vatandaşlığından sonra da birinci kaptanlığı alıp, denizlerdeki nice seyrüsefer sırasında deneyimlediği onlarca kültür, bu kültürleri gerek yorumladığı aklıyla, gerekse hissettiği vicdanıyla tanımaya çalışmış olması, talihsizlikler karşısında suskun kalmayıp, otoritelerin, yüksek mevki sahiplerinin eteğini öpüp, postal yalamak dışında "dil"lerini kullanmayanlara benzemeyen, cesur, yürekli ve bazen kan donduracak kadar açık sözlü biri olduğu için favori yazarlarımdandır.
İletişim Yayınları, orijinal adı olan The Secret Agent'i aynen çevirerek "Gizli Ajan" adıyla yayımlamış; İş Bankası ise "Casus" diyerek. Kitap ismindeki seçimi tartışmak gereksiz. Her iki kitabın çevirisini bir saatten fazla süre ayırıp inceledim. İki isim de alanlarında çok başarılı çevirilere imza atan, değerli çevirmenlerimiz. Biri Hasan Fehmi Nemli, diğeri Ünal Aytür.
Hem zaten yazarımız Conrad, kitabı öyle bir yazmış ki, vasatın üstü herhangi bir çevirmen, pek çaba
Joseph Conrad’ın ilk kez 1907 yılında yayımlanan ve orijinal adı “The Secret Agent” olan romanı. 1886 yılında Londra’da geçen romanı Conrad, 1894 yılındaki yarım kalan ve Greenwich Gözlemevi’ne karşı olduğuna inanılan bir bombalama eyleminden ilham alarak yazmış. Bir bombalama girişimin öncesi ve sonrasına eğilen hikâye eylem anına hiç değinmiyor ve hemen tüm karakterlerin özenli analizleri ile anarşizm ve terörizm olgularına ve bu ideolojiyi ve eylem biçimini benimsemiş bireylerin ruhlarının derinliklerine iniyor. Adı belirtilmeyen ama Rusya’ya ait olduğu açık bir yabancı elçilik adına casusluk yapan Verloc adında bir karakterin planladığı ama beklenmedik bir trajedi ile sonuçlanan eylemden önce olanları ve sonrasında yaşananları, onun ailesi, etrafındaki anarşistler ve onları takipleri altında tutan polisler üzerinden de anlatıyor Conrad ve o dönemde Avrupa’da yükselen terörün yarattığı atmosferi ustaca kullanıyor romanında. Tasarlanan eylemin talep edilen elçilik tarafından “anlamsız ve delilik örneği” olarak tanımlanması da (gerçek terör için günümüzde de geçerli olan uygun bir tanım kuşkusuz) dönemin bu eylemleri algılama biçimine uygun olsa gerek. İlginç bir şekilde gerçek anlamı ile romandaki bilinçli tek şiddet eylemini anarşizm ve terör kavramlarından uzak birine yaptırıyor Conrad okuyucuyu da şaşırtarak. Benzer bir beklenti dışı tercihi de romanın kronolojisi ile oynayarak, eylemi gerçekleştirenin kimliği konusunda okuyucuyu romandaki karakterlerden önce bilgilendirerek yapıyor ve açıkçası bu tercihi ile de kitaba gerçekten bir farklılık katıyor. Karanlık atmosferi ve bu atmosferin hâkim olduğu Londra’yı (Önsözde şöyle yazıyor Londra için: “Bu şehirde her türlü öyküye ortam olabilecek kadar bol yer, tüm güçlü duyguları barındırabilecek derinlik, her türlü
Joseph Conrad'ın 
Casus’u, ilk bakışta bir siyasi roman gibi görünse de aslında insan ruhunun karanlık taraflarını inceleyen yoğun bir metin. Kitabın merkezinde Bay Verloc vardır. Bay Verloc, sıradan görünen bir dükkân işletirken aynı zamanda anarşist çevrelerle ve devlet mekanizmalarıyla ilişki kuran bir casustur.
Londra’nın sisli ve boğucu atmosferinde ilerleyen hikâye, bir bombalama planı etrafında şekillenirken giderek aile içi trajediye dönüşüyor. Özellikle Stevie karakteri üzerinden Conrad, masumiyetin politik oyunlar arasında nasıl ezildiğini çok sarsıcı bir şekilde anlatıyor.
Conrad’ın en güçlü yanı yine atmosfer kurma becerisi olmuş. Londra burada yalnızca bir şehir değil; ahlaki çürümenin, korkunun ve yabancılaşmanın simgesi gibi duruyor. Karakterlerin iç dünyalarını anlatırken kullandığı ağır ama derinlikli dil, insanın iç sıkıntısını okura geçiriyor. Özellikle Verloc’un edilgenliği ve Winnie’nin giderek büyüyen çaresizliği, romanın psikolojik yönünü siyasi yönünden daha etkileyici hâle getiriyor.
Benim için kitap biraz ikili bir yerde kaldı. Kötü diyemem çünkü Conrad gerçekten çok güçlü bir yazar ve metnin edebi tarafı oldukça etkileyici. Ama siyasi tartışmaların ve dönemin anarşizm meselelerinin yoğunluğu zaman zaman beni hikâyeden uzaklaştırdı. Romanın psikolojik ve insani taraflarını daha çok sevdim; politik yönü ise bazen fazlasıyla soğuk ve mesafeli hissettirdi. Yine de Conrad’ın insan doğasına dair yaptığı gözlemler kitabı sıradan bir “casus hikâyesi” olmaktan çıkarıyor.
Casus, aksiyondan çok ruh hâli okutan, karanlık atmosferiyle insanı içine çeken bir roman. Belki herkese hitap etmeyebilir ama klasik edebiyatın insan psikolojisini en sert biçimde işleyen eserlerinden biri olduğu kesin.
Evet, güzel bir kitabın daha sonuna geldim. Yaptığım yolculuk çok yorucuydu benim için. Çünkü uzun zaman sonra ilk defa "Nolacak sonraki sayfada?" gibi bir duruma girdim.
Öncelikle bana bu kitabı hediye eden daha doğrusu 120 km yolu kat etmem için rüşvet olarak veren değerli dostum Mehmet'e (https://1000kitap.com/salakoglan)teşekkür ederim :D
Kitabın konusu bir hayli garip olmakla beraber yavaş yavaş başlayalım dilerseniz :)
Kitabın başında yazarın yazmış olduğu ön söz ile girmek isterim incelememe.
Burada ön sözden de anlaşılacağı üzere yazarımız Greenwich'in bombalanması haberinin üzerine arkadaşı ile sohbet etmeye başlıyor. Tabi buradaki sohbetini bitirince kitabında konusu şekillenmiş oluyor.
Casus...
Ana karakterimiz bir casus evet, ve kendisinden Greenwich'i bombalaması isteniyor. Kitap buraya kadar biraz sıkıcı kabul edebiliyorum. Ama olaylar burada başlıyor ve 70. sayfa civarlarında ana karakter ölüyor.
Nasıl ya?
Aynen bu şekilde tepki vermemle birlikte tabi kitabın güzel, meraklandırıcı ve tuhaf yanları başlıyor. Karakter nasıl ölür ya derken olaylar gittikçe tuhaflaşmaya başlıyor.
Bizim çok sıkıcı olan kitabımız akmaya başlıyor resmen ama öyle böyle değil!
Tahmin edebileceğim olaylar oluyor ama edemediklerim ise gerçekten de ilginç ve şaşırtıcıydı.
Burada tabi kitabımız İngiltere'de geçiyor ve biraz da Sherlock Holmes'ü andırıyor ama bir dedektif kitabı olduğunu düşünmeyin.
Kitabın son sayfaları mükemmeldi. O kadının çırpınışlarını,korkusunu ve tedirginliğini resmen yaşıyordum. Hani nasıl bitirdiğimi anlayamadım kitabı aşırı ama aşırı akıcıydı. Ve duygular,hisler o kadar gerçekçiydi ki resmen yazara hayran kaldım.
Tabi neden 9 puan verdim diye sorarsanız da burada başlardaki sıkıcılıktan dolayı puan kırdım diyelim :)
Okumak isteyen herkese iyi
SüründürdümEdebiyat
Elimde süründü resmen.
Yazarın kalemi iyi ama bana neden akıcı gelmedi.
Bir sayfa daha hadi dayan diye ye okudum kitabı :(
Fransız ve İngilizler ve arada tabi ki casuslar.
Verloc da onlardan biri idi ama talihsizlik mı denir ne denir bilinmiyor sonu başında mı vermiş ortasında ise başını mı anlatıyor açıkçası ben pek anlamadım eğer sakın kafa ve dikkat gerektiren bir kitap ise ben sınıfta kaldım
Dilerim okuyup beğenen ve önerenler vardir ben ilk kez bir isbankasi klasiğini öneremiyorum.
Kitabın yazılış amacını çevredeki sefalet ve çirkinliği, nesnel olarak anlatmaya çalıştığını söyleyen yazar, bir ülkeye hizmet eden bir casusun hayatını, yaşadığı zorlukları ve ruhunun derinliklerinde yatan gerçekleri anlatıyor bu kitabında. Kitabın son kısımları hariç olaylar yavaş ilerlediği ve karakterlere yönelik uzun betimlemeler yapıldığı için romanın akıcılığı kayboluyor. Keyifli okumalar herkese.
Joseph Conrad’ın bu eserini okumak için farklı nedenlerden ötürü tam bir ay harcamışım, ne yazık. Halbuki 308 sayfadan oluşuyor. Eser beni başlarda içine çekemedi, o nedenle uzattıkça uzattım. Şimdi düşünüyorum da bu kitabı bir iki günde baştan sona okumadıktan sonra bağ kurmak gerçekten zor gibi geliyor. Çünkü ilk 70 sayfayı aşmak oldukça zor🥲 Casus adından da anlaşılacağı gibi okuyucuda bir dedektiflik öyküsü hissiyatı uyandırıyor, nitekim öyle de. Temelde bu şekilde görünse de yazar insan yaşamına farklı perspektiflerden bakmayı, ruhumuzun derinliklerinde olan esas gerçeği açığa çıkarmayı hedeflemiş. Verloc ailesinin yaşantısına, devletin üst tabakasında yer alan kişilerin acımasızlığına, tek yönlü iletişimin sorunlarına, yanlış bir temel üzerine kurulmuş bir evliliğe değinen Casus belirli başlı noktalarda “Acaba bir sonraki sayfada ne olacak?” hissiyatı uyandırmayı da başarıyor. Londra’da geçen bu kitabı belki yanlış zamanda okuduğum için, belki de yanlış ruh halinde okuduğum için açıkçası ben çok beğenemedim. Ünlü eleştirmen Leavis’den tam not alarak “kesinlikle bir klasik ve başyapıt” diye anılan Casus’u siz nasıl buldunuz? Haydi yorumlara
Selamlar, hayırlı sahurlar herkese!Edebiyat
Şimdiii
Kitap 70. Sayfaya kadar gayet normal hatta monoton bir hayatı anlatıyor diyebiliriz. Evin geçimini sağlayan tipik aile reisimiz Verloc ana karakter. Ama o da ne! Bir anda ana karakter ölüyor! Hemde bombayla!
Bence kitap asıl 70. Sayfadan sonra başlıyor. Kitabı inceleyenlerin çoğu da bu cümleyi kurmuştur zaten. Bende 70. sayfaya gelince kendi kendime dedim ki "ahanda geldik, sıkı dur kızım şimdi başlıyoruz" :)
Sherlock Holmes hiç okumadım ama onun kitapları hakkında bahsedilen kadar ımm ne denir? Heh, esrarengizdi. Bana göre öyleydi diyelim.
Akıcı bir kitap okuyayım diyorsan tam sana göre!
İyi okumalar :)
Joseph Conrad ~CASUS~Roman
Bu kitap öncelikle roman görünümlü bir şiir kitabı. Böyle olunca nefret ediyorum işte. Bir sürü kitaba 8 yıldız verdim, peki ben şimdi bu kitaba kaç yıldız vereceğim? Bu kitap hepsinden daha güzel.
Hiç bu kadar dolu bir kitap okumamıştım. Yani Dosto Baba kusura bakmasında bu kitap bir acaip.
Bir kere dedim ya şiir gibi. O kadar güzel okunuyor ki. Yani buram buram edebiyat kokuyor. Üslup bir harika. Sanki kalemle yazılmamış, adeta eline çekici, murcu almış koca bir kayayı heykeltıraş gibi kıra döve yazmış bu kitabı Joseph Conrad.
Tabi bu aynı zamanda bilimsel bir yayın da desek hiç mi hiç sırıtmaz, zira dünyayı yöneten sistemin nasıl bir sistem olduğu, çarkların nasıl döndüğü ve sistemin dışına nasıl çıkılamadığını da anlatan bir eser. Kasa her zaman kazanır ve onun aksine yapılan her eylem onu daha da güçlendirir ve daha da kötüsü yaptığı işkenceleri masumlaştırır, öldürdüklerini ise katilleştirir.
Kurgu muhteşem. Sol görüşülü bir çete var. Bir eylem peşinde. Amacı halkı bazı konulara uyandırmak. Eylem mekanını Greenwich Gözlem Evi olarak seçiyorlar. (Neden onca mabed varken bu bilim yuvasını tercih ediyorlar, kitapta çok güzel anlatmış yazar.) Kimseyi öldürmemek kaydıyla eylem gerçekleştiriliyor ancak eylemde bir zihinsel engelli arkadaş hayatını kaybediyor. Ardından çete biraz karışıyor. Herkes kendini kurtarmaya çalışırken birbirlerini satmaya başlıyor.
Bu sırada devleti temsil eden eden kurum, emniyette de işler karışıyor. Müfettişler de çıkar çatışmasına düşüyorlar ve başlarına buyruk hareket edip kendileri çözmeye çalışıyorlar davayı.
Özetle diyor ki kitap; insan oğlu bencildir. Ve bu bir terci değildir. Solcu da olsan sağcıda olsan, dinci de olsan, dinsiz de olsan, büyükte olsan, küçükte olsan insanoğlıu bencildir arkadaş. Her durumda önce kendisini düşünür.
Yazar Hakkında
Joseph ConradYazar · 28 kitap
1857'de Polonyalı bir anne-babadan Ukrayna'da doğdu. Asıl adı Josef Korzeniowski'ydi. Sürgün edilen anne ve babasıyla birlikte Rusya'ya gitti. 1874 yılında bir Fransız gemisinde denizcilik hayatına başladıktan sonra 1884'de bir İngiliz denizcilik şirketine geçti ve İngiliz vatandaşı oldu.
Denizcilik hayatı 1894'e kadar sürdü. Bundan sonra kendini yazmaya verdi. Ancak bu yıllar arasında, hikaye ve romanlarının pek çoğuna konu ve tema sağlayan denizcilik hayatından alacağını almıştı.
1924 yılında ölen Conrad, anadili olmamakla birlikte İngiliz dilinin en önemli yazarları arasında yeralmayı başardı. Dilindeki belli belirsiz yabancılığı, anlatmayı sevdiği iç dünyaları, çeşitli yorumlara açık çetrefil kişilikleri anlatmakta başarıyla kullandı.
Nostromo (Çeviren: Mehmet H. Doğan, Adam Yayınları), Nigger of Narcissus, Lord Jim, Victory (Zafer, Çeviren: Armağan İlkin, Adam Yayınları), Secret Agent, Under Western Eyes (Razumov'un Öyküsü, Çeviren: Ayşe Yunus-Zafer Bakırcı, Alan Yayıncılık) ve The Heart of Darkness en önemli eserleri arasındadır.
