Muhammet Arslan
@Arsarslan
Ben de bir insanım. Hiçbir fevkalâdeliğim yok. Bir kadere bağlıyım. Bir takım zaaflarla doluyum. Belki herkesten daha zayıf.
Şu anda okuduğu kitap
Uzandığım yerde bir ceset gibi çürüyeceğim, sonunda komşular ölümün o ağır kokusundan rahatsız olup belediyeden yardım isteyecekler, yokluğa yüz tutmuş bedenimi çöpe atmak için.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Nasıl oluyor da en büyük yokluk sancısını, en yoğun kaybetme korkusunu ona en yakın olduğun anlarda yaşıyorsun ?