Arşinur

çıkar mıydı yüreğindeki şiire adımı bir yakıştıran bir mektup da bana yazan, “canım” diye başlayan
Sayfa 203 - Ay Vakti Kitap
Reklam
seni düşünmeden yok diye aldığım ve verdiğim tek bir nefes, hadsizler grubuna mı dâhilim?
Sayfa 201 - Ay Vakti Kitap
neye karşıyım söylemeye bile gerek duymuyorum artık kime ve neye aykırıyım bir ben biliyorum, bir de O bazen acımasızlığım tutuyor, günün belli vakitlerinde çizikler atıyorum iç organlarıma, satırlar dolduruyorum sansürden geçirmeden fikirlerimi Salı, Cuma veya Pazar olması da durumu hiç değiştirmiyor her günün bir konuya adanmasından yana değilim ama sanata var bir düşkünlüğüm, kabul etmeliyim yine de müzelerden sanatçıya yol olur mu, tam olarak emin değilim
Sayfa 199 - Ay Vakti Kitap
kimseye değil sözlerim, ne diyorsam hepsindeki hedef benim alınmayın o yüzden yerli yersiz ve gerekli gereksiz, ben kendime eziyet edenlerdenim
Sayfa 198 - Ay Vakti Kitap
bazılarına az gelir hayat, bazılarına çok bazıları hayatın kıyısından geçer gider, bazıları dibine vura vura kimi bir pencereden bakar hayata, kimi içine bata çıka tadar onu istese de istemese de kimi de tuttuğu gibi kaldırıp yere çalar bazen hayat ağır çeker, ıslak bir kum çuvalı omuzlarına yüklenmiş gibi, bazen bir kuş tüyü hafifliğinde kayar gider ellerinden bütün pişmanlıklara rağmen, bütün kayıplara inat yürümeye devam eder bazen insan ve bir gün bir tebessümle durup kıyısında en sevdiği mekânın, “her şeye rağmen umut varmış” der hayatın tanımı insan sayısıncadır o yüzden, birbirine hiç benzemeyen
Sayfa 198 - Ay Vakti Kitap
Şiir
Reklam