neye karşıyım söylemeye bile gerek duymuyorum artık
kime ve neye aykırıyım bir ben biliyorum, bir de O
bazen acımasızlığım tutuyor, günün belli vakitlerinde
çizikler atıyorum iç organlarıma,
satırlar dolduruyorum sansürden geçirmeden fikirlerimi
Salı, Cuma veya Pazar olması da durumu hiç değiştirmiyor
her günün bir konuya adanmasından yana değilim
ama sanata var bir düşkünlüğüm, kabul etmeliyim
yine de müzelerden sanatçıya yol olur mu, tam olarak emin değilim
bazılarına az gelir hayat, bazılarına çok
bazıları hayatın kıyısından geçer gider, bazıları dibine vura vura
kimi bir pencereden bakar hayata,
kimi içine bata çıka tadar onu istese de istemese de
kimi de tuttuğu gibi kaldırıp yere çalar
bazen hayat ağır çeker,
ıslak bir kum çuvalı omuzlarına yüklenmiş gibi,
bazen bir kuş tüyü hafifliğinde kayar gider ellerinden
bütün pişmanlıklara rağmen,
bütün kayıplara inat yürümeye devam eder bazen insan
ve bir gün bir tebessümle durup kıyısında en sevdiği mekânın,
“her şeye rağmen umut varmış” der
hayatın tanımı insan sayısıncadır o yüzden, birbirine hiç benzemeyen