Arşinur

bazen aldığımız kararlar dolanır ayağımıza, bazen verdiğimiz kayıplar uçan kuşlara özenip kanatsızlığımıza hayıflandığımız da çoktur bazen rüyâlarımızı yaşarız, bazen rüyâlarımızda yaşlanırız kiminin kısacık rüyâsı oluruz, kiminin de istenmeyen kâbusu kiminin müştâkı, kiminin mâşuku Şirâze kimi bizden kaçar, kiminden biz kaçarız; kimini de gariptir biz bulduk sanırız ağırdan aldıkça kayıplarımız, hız kattıkça kaçırdıklarımız acıtır bizi aşk zannettiğimizi ise bir gece yol ortasında, başkasıyla yakalarız
Sayfa 143 - Ay Vakti Kitap
Reklam
tüm bilip bilmediklerim Şirâze, bana açılan kitaplar kadar kılamadı beni müesser, müzehher, münevver
Sayfa 103 - Ay Vakti Kitap
değiştim, dönüştüm ve çok şeyin üstünü çizdim sitemsizim de, isteksizim de, belirsizim de değilim mücellâ, değilim mübeccel, değilim mükemmil
Sayfa 95 - Ay Vakti Kitap
Şirâze kimse kendisini sevmiyor, sevemiyor sırf bu yüzden sonu olmayan çetrefilli öykülerde kayıp veriyor az az kendisini, az az utkularını, az az hayâlindekileri ve az az bindiği gemileri hainlere kaptırıyor Şirâze kendisini her köşe başında, her apartman girişinde, her girintide ve hayaller içinde yitiriyor Şirâze, başkası olamayan herkes silikleşiyor öylece
Sayfa 90 - Ay Vakti Kitap
kimse olduğu mekânı, durduğu yüksekliği, manzarasını resimlerinin; bakışını, sesinin her bir kavsini gözlerinin ferini, gamzelerinin derinliğini beğenmiyor Şirâze kimse ne ise, o olmaktan hoşnut değil; bir yük, bir hây ki büyük nush ile mesâfeli, meşk ile medbûr aklı ötekinin yerinde, yüreği başka sevgilerin peşinde elindekini yakıp ya da bir kenarda karanlığa bırakıp olmadı gömüp tarihe, yok saymak istiyor olmuşluğunu asmak, kesmek, ömür boyu mahkûm etmek istiyor
Sayfa 90 - Ay Vakti Kitap
Reklam