uzak yerlerde yaşamayı seviyorum,
kimseye görünmeden ve hesap vermeden.
yalnızken,
hata yapma olasılığının düştüğünü fark ettiğimden beri,
herkesten köşe bucak kaçıyorum.
güçlüymüşüm gibi yapmak yoruyor beni Şirâze
herkese karşı dimdik görünmek,
bir çınar gibi asırların nöbetinde beklemek...
kim seçti bu rolü benim için
ve ben neden sorgusuz üstlendim
yok en ufak bir fikrim