Ceyda Aykenar

Ceyda Aykenar
@Arthur_Dent
İnsan ne garip Nenanne! Yüksek bir sanatkârın birbiriyle iç içe koyduğunu kendi dünyasında keskin olanla ayırıyor. Kimi duvar, kimi makas... Fark etmiyor... Kendi sanatını var etmek için ilahî resmin dışında bir çerçeve düzenliyor.
Edebiyatın En Tatlı Eşleşmeleri!
Peki ya sizin favori kitabınız hangi tatlı olurdu?
Arapça bilmesem de erkeklerin kadınlarla konuşurken ne dediğini anlıyordum. Asta'ya kızan kocası Yannis, Mary'yi azarlayan Robert, bana bağıran Hadir... Kabul makamından boyun eğme, pişmanlık makamından özür bekleyen efendilerimiz...
Yolu tarif edebilmenin mümkün olduğunu sanırız. Sokaklara, köylere, şehirlere verdiğimiz isimlerden öte de ğildir tarifimiz. Yol tarifsizdir. Yolcunun yüreğindeki çentiklerdir.
Defterin sahibine isim verdim: "Yolcu". Yolcu, yolu tamamladı da neticeyi mi yazdı? Başındaydı da ürpertiyi mi kaleme aldı? Kalem göz kırpıyor al yanına der gibi. Ben de yolcuyum kendimden öteye. Kendimi kaleme nikâhlasam caiz midir Nenanne? Alıp koynuma koydum defteri.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Akrabammış gibi, doğrudan bıçağa yöneldim ve uykusuzluktan, rüyalardan, gölgeden, sarı dünyadan bahsettim. Makas dudaklar parladı, gülümsedi. "Durumunuz kötü! Galiba içinizde bir ruh gelişiyor."