Ya Rab! Ey göklerin meliki ve arzın!
Bu çar çabuk elim çabuk dünyayı
Niçin o hep çırıl çıplak
Kunt ruhumun dolandırılışında
Hep o bozrak yolcu ruhumun
Yâl arayışında
Rast getirdin bana?
Sanki bir sayım günü ya da sıkıyönetim
Issız sokaklarında surdiplerinin
Birbirine rastlamadan dolaşan
İki serüvenci gezgin gibiyiz
Bomboş bir sinemanın koltuklarında
Kapkara bir perdeyle ayrılmış gözlerimiz
Aslına bakılırsa, bu şehirde artık sadece, kendi kararsızlığımın üstesinden gelemediğim ve burada değilse başka hangi şehirde yaşayacağımı veya yaşayabileceğimi bilmediğim için oturuyordum.