Pekala. Bütün parmaklarımı kes. Ben benim. Ruh bütün kalır. Her iki eli de kes. Her iki kolu omuz başlarından kes. Her iki bacağı kalçalardan kes. Ve ben, fethedilemez ve yok edilemez olan ben yine hayatta kalırım. Etin parçalanıp küçültülmesi beni azaltır mı? Kesinlikle azaltmaz. Saçlarımı kırk. Keskin ustalarla dudaklarimi, burnumu,kulaklarımı traşla; hatta gözlerim kökünden uyup çıkart; parçalanıp biçimsizleşmiş bedene tutunan biçimsiz kafatasının içinde hapsolmuş, kimyasal etin o hücresindeki hala ben olurum; Parçalanmamış, eksilmemiş.
Dolayısıyla açmazım buradaydı; içimde öteki yaşamlara ilişkin altın madeni gibi bir anılar madeni olduğunu biliyordum; yine de elimden bu anılar içinde deli gibi uçuşmaktan öte bir şey gelmiyordu. Altın madenine sahiptim ama altını çıkartamıyordum.