Rosa salvaje
@Arvid
Her harf bir damla kanıma mal oldu
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir keresinde insanın yanlış yoldan başlamış olabileceğini, doğduğu ve çocukluğunu geçirdiği yer olan o loş, karanlık vahşetin içinde bir yerlerde yanlış bir adım atıp yanlış bir yola sapmış olabileceğini düşünmüştüm. Şimdi ise yanıldığımı anlıyorum. İnsan'ın izleyebileceği tek bir yol var, o da ok ve yayın yolu.
Kitabı bir oturuşta, tek solukta bitirdim. Sonuna kadar, son sayfayı okuyana kadar bir aşk hikayesi bekledim. Gerçekleri yumuşatacak, savaşın korkunç perdesinin arkasında yaşamaya devam etmeye değecek bir şeyler bulmayı umdum. Oysa kitap bana saf gerçeklikten başka hiçbir şey sunmadı. Kanımı karıştıran bir acı hissettim, her sayfada.
Sayfalarca Akhilleus'un kaybettiği arkadaşının acısını çekmesini okudum. Gözlerim dolarak içim acıyarak okudum. Ama bir saniye bile osa
Briseis abilerinin ve kocasının öldürülüşünden sonra kederini yaşamasına izin verilmeyişini unutmadım. Bir pazarlık malzemesi edilişi, elden ele dolaştırılışı ve kimliksiz, biçare bırakılışını asla unutmadım.
Kadınların hikayesi yüzyıllar boyunca böyle sürdü. Savaşların ve kahramanların gölgesinde, kendi sesinden yoksun bir hikaye. Bugün ben bir kadınsam ve kendime ait bir hikayem varsa bunun sebebi bunca ölüm karşında yaşamı seçmiş kadınlardır. Benim annem kederdir, kandır, ateştir. Benim tarihim savaş meydanlarındaki kahramanlıklarıyla övünen bütün erkeklerin toplamından daha şanlıdır. Çünkü asıl şeref her zaman, daima ve mutlaka yaşamayı ve yaşatmayı seçmiş kadınlara aittir.
Akşam yemeğinden sonra birlikte oturup planlar yapardık, hatırlıyor musun? Şimdi ağlamadan düşünemiyorum o zamanları...
O zaman beraber ağlayalım, demek istiyor. Beraber oturalım ve kaybettiğimiz her şeyin arkasından kurtlar gibi uluyalım.
