Ece
@Arya22
“Mucize, mucizeye inanmaktır.”
Henüz 17 yaşındaydım bu sözü söylediğimde. O zaman bütün benliğimle inanırken, hayat yordu ve unutturdu bana mucizeleri.
Şimdi yeniden haykırabilirim avazım çıktığı kadar: Ben bir mucizeyim!
“Kimileyin merak ediyorum: yazmayan, bestelemeyen resmetmeyen insanlar nasıl oluyor da insanlık durumuna mündemiç olan bu melankoliden, delilik ve panik duygusundan uzak durabiliyor?”
Reklam
Victor Frankl’ın “Noojenik Nevroz” dediği şeydir bu; anlamı yitiren insan varoluşsal bir vakum içinde yaşamaktadır. Tabiata yabancılaşan şehir, insanın en temel ruhsal gereksinimi olan bir anlama ulaşma, kendisi ve içinde yaşadığı dünya için bir anlam bulma çabasını değersizleştirmektedir.
Saint-Exupery,” Hiç kimse, hem sorumluluk hem de umutsuzluk hissine aynı anda kapamaz!” demiş. Ne güzel söz!
Sen aşkta dirilir ve diriltirsen, bu ülke her aynı insanların ağzından aynı konuşmaları duymayacak. Siyaset bir itiş kalkış oyunu olmaktan çıkacak. Sen bir kalbin olduğunu görür ve gösterirsen, kimse sana bir nesneymişsin gibi davranamayacak. … Ruh atlaslarında uzak diye bir yer olmayacak.
Reklam