“Mucize, mucizeye inanmaktır.”
Henüz 17 yaşındaydım bu sözü söylediğimde. O zaman bütün benliğimle inanırken, hayat yordu ve unutturdu bana mucizeleri.
Şimdi yeniden haykırabilirim avazım çıktığı kadar: Ben bir mucizeyim!
“ Öyleyse sen Shakespeare ile aynı fikirdesin” diye araya girdi Karl. “ Tüm dünya bir sahnedir ve tüm insanlar kendi zamanlarında bir çok rolü oynayan oyunculardır sadece.”
“… ancak Makro benlik olduğumuzun farkındalığına eriştiğimiz de, tüm var olanı, var olmuş olanı ve var olacak olanı mükemmel olarak kabul edebilir, bu kabulü deneyimleyebiliriz.”
Kendi gerçeğiniz olarak benimsediğiiniz değer yargılarınızın çok azı kendi deneyimlerinize dayanır. Oysa buraya deneyim için geldiniz. Ve kendinizi ancak kendi deneyimlerinizle yaratabilirsiniz. Siz ise başkalarının deneyimleri ile kendinizi yaratıyorsunuz.
Eğer günah diye bir şey olsaydı , işte bu olurdu: Başkalarının deneyimlerinin sizi oluşturmasına izin vermek.