Ece
@Arya22
“Mucize, mucizeye inanmaktır.”
Henüz 17 yaşındaydım bu sözü söylediğimde. O zaman bütün benliğimle inanırken, hayat yordu ve unutturdu bana mucizeleri.
Şimdi yeniden haykırabilirim avazım çıktığı kadar: Ben bir mucizeyim!
Yaşamaktan ve sevmekten derin bir korkuyla korksak da, asıl olan hayattır. Hayata savaş açamayız.
Reklam
“ Eğer kendimizi yok etmeyi durdurabilirsek, başkalarını yok etmeyi de durdurabiliriz. Kendimizi körlemesine onunla yok etmektense, şiddetmizi itiraf ve hata kabul ederek başlamalıyız. Bununla farkına varmalıyız ki, yaşamaktan ve sevmekten, ölmekten korktuğumuz gibi derin bir korkuyla korkuyoruz.”
Ötekinin bizim icadımz olduğunu, kendi beceriksizlik ve sahtekarlığımızı ona yansıtarak rahatladığımızı, onu bir stres topu ya da bir günah keçisi olarak kullanmanın bize iyi geldiğini kabul edelim artık. Farklı olanın adı, yaşadığımız ülkede çoktan konmuştur.
Aşağıdakiler nasıl tanımadığımız, kendimizi nasıl tanımadığımızı gösterir. Eğer kendi insanlığımızı vurgulamak için biz farklı olanı gayriinsani bir sahaya itiyor, kendi değer ve biricikliğimizi onun değersizlik ve sıradanlığında buluyorsak, sahte bir bilinci tutulmuşuz demektir.
Alternatif bir dünyanın var olabileceğini kabullenmek, kendi dünya görüşünün geçerliliğini iptal etmek anlamına gelebilir diye korkarız. Oysa bir alman psikiyatrın dediği gibi, “Bir toplumun vitrini, zayıf ve farklı insanlarıdır. Bir toplumun ne olduğunu bu insanlarla başa çıkma biçimine bakarak anlayabilirsiniz.”
Reklam