“Mucize, mucizeye inanmaktır.”
Henüz 17 yaşındaydım bu sözü söylediğimde. O zaman bütün benliğimle inanırken, hayat yordu ve unutturdu bana mucizeleri.
Şimdi yeniden haykırabilirim avazım çıktığı kadar: Ben bir mucizeyim!
En geniş bilmek -kendinizi yaratıcı olarak bilmek-için ancak yaratarak kendinizi yaratıcı olarak bilebilirsiniz. Ve kendinizi yok etmeyi bilene kadar kendinizi yaratamazsınız. Bir anlamda olmak için önce” olmamalısınız.”
Yavaş yavaş bir dağınık kalsın sevdası geldi bana. Ev mi dağınık, bırak kalsın, saçlarım mı dağınık sonra toplarsın, hayat yine kontrolsüzce akıyor hissi mi kapladı yüreğini, en çok orda bırak çünkü hayat olması gerektiği gibi hoyrat. @Aypi