Fıtıfıtı
@Asabibiri
Adımı avucuna yaz
Beni hatırladıkça avucunu yalarsın
Aile dediğin şey, bitmeyen bir mide yangısı babaanne. O kutsallık palavrası da kandırmazdı beni. Hepsi boş.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ömrüm boyunca, ikinci el eşya satan bir dükkânın vitrinine bakar gibi baktım hayatıma.
Hayriye Hanım titiz. Hayriye Hanım tertipli kadın. Annem de öyleydi. Babam olacak adam, temizliğe düşkün kadınlardan hoşlanıyor. O kirlettikçe, günlerini sonsuz bir geceye çevirdiği kadınlar temizliyor hayatı.
Ceptelefonu yokken geceleri gelirdi can sıkan haberler.
Şimdi her an. Her yerde.
En korunmasız anlarda küstahça çalıyor telefonlar.
Yine bir aile zırvalığı
“Referanslarınız gayet sağlam Müzeyyen Hanım,” dedi, “iş deneyiminiz, katıldığınız programlar falan... Hepsi ailemize uygun nitelikte.”
“Aile” diyordu çalıştığı şirkete. Bu kurumsal bir zorunluluk muydu, yoksa Bayan Buğulu Ses’in kendi buluşu muydu acaba? Her pazartesi omzunda çantası, elinde karton bardakta kahvesi işe geldiğinde, patronuna, “Günaydın baba,” personel müdürüne, “İyi haftalar anne,” diyordu belki de.