Fıtıfıtı
@Asabibiri
Adımı avucuna yaz
Beni hatırladıkça avucunu yalarsın
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Lucy ve ben birbirimizden çok farklı olabilirdik ama yirmi yıl ayrı kalmış olsak bile aramızda derin bir bağ vardı. Benzer bir çocukluk travması yaşamış çocuklarda görülür bu: aranızda incecik bir bağ vardır sanki; zaman zaman çekiştirildiğini hissedersiniz. Ben de şimdi öyle hissediyordum.
Villa kitabı, her ne kadar gerilim ve gizem türü olarak belirtilse de, bence daha çok rakip kadınlar ve farklı dönemlerde dünyanın kadınlara bakış açısıyla harmanlanmış aşk ilişkilerini anlatan bir kitaptı.
Bu konsepti seviyorsanız hoşunuza gidebilir; ama “Nerede bu kitabın gerilimi?” diye beklentiye girerseniz, hüsrana uğrayabilirsiniz.
Kitap 1974 yılı ve günümüz arasında gidip geliyor. Bu, benim hoşuma giden konseptlerden biri olduğu için artı puandı.
Adından da anlaşılacağı üzere, hikâye bir villada, yani kapalı alan konseptinde geçiyor. Bu da benim için başka bir artı puandı. (Ev konseptli kitaplar koleksiyonuma eklendi.)
Kitapta geçen önemli cümlelerden biri: “Evler unutmaz.”
Evlerin hafızaları ve enerjisi yıllarca silinmez—hele ki o evde cinayet ya da intihar gibi olaylar yaşanmışsa…
1974 yılında, her ne kadar hippi döneminin sonlarına gelinmiş olsa da, "hippi özentisi" diyebileceğim erkek müzisyenlerin reşit olmayan kızları kandırıp, onları “yanımızda gezdirdiğimiz bedavacılar” gibi görmeleri işleniyor.
Özgürlük adı altında bu kızlarla ilişkiler yaşıyorlar ama bildiğiniz gibi, hippilerde bağlanmak, tek eşlilik ya da sorumluluk almak gibi şeyler pek yok.
Erkekler her haltı yiyip “biz özgürüz” kafasına girerken, kadınlar birbirini rakip görüp inanılmaz bir çekişme havasına giriyorlar… Ve tabii ki sonunda dananın kuyruğu kopuyor ve biri ölüyor. Ve ölüme doğru giden adımları tek tek okuyoruz.
Bir yandan da, yıllar sonra yine aynı lanetli villada tatil yapan ve birbirini çok seven ama farklı sebeplerden rakip haline gelmiş—biri ünlü olmuş, diğeri olamamış—iki yazar kadın kankayı okuyoruz.
Açıkçası, beklentimin üzerindeydi. Yukarıda belirttiğim gibi sevdiğim konseptlerin olması ve kitabın çok kalın olmaması, okumamı kolaylaştırdı.
