Gül Par
@Aselimee
Bir gün tüm cümleler tükenecek.
Sesler susacak, sessizlik konuşacak.
18 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ben zaten hiç olmadım ki,
kendi gölgeme bile yabancıydım.
Sözcükler dudaklarıma varmadan
yutuldu karanlığın koynunda.
Beni gören olmadı,
beni bilen olmadı.
Ne kalabalıkların ortasında bir adım vardı,
ne de bir yüreğin içinde izim
Yine de sevildim
ama yalnızca yokluğumun sessizliğinde.
Bir şarkının sustuğu anda anıldım,
bir boşluğun ortasında özlendim...
Varlığım,
ancak unutuluşun içinden ses verdi;
ve ben hep en çok
olmadığım yerde vardım..
G.p.
Evdeki her şey fiziksel olarak aynı gibi görünse de, mekânı "ev" yapan unsurların eksikliği derinden hissediliyordu. Aile bireylerinin varlığı, onların sesleri, kokuları ve alışkanlıkları, bir evi sıcak ve samimi kılan şeylerdir. Anılarla dolu bu dört duvar, sevdikleriniz olmadan sadece bir yapıdan ibaret hale gelir. İnsan, bu boşluğu fark ettiğinde, fiziksel olarak evde olsa bile, ruhsal olarak bir aidiyet ve tamamlanmışlık hissini kaybeder. "Ev" kavramı, sadece fiziksel bir yerden ziyade, içinde yaşanan anılar, paylaşılan duygular ve birlikte geçirilen zamanlarla anlam kazanır. Bu yüzden, bazen en tanıdık yerlerde bile yabancılık hissi ortaya çıkar.g.p.