Son zamanlarda, Hayli geç kalınmış hissediyorum, Hayli eksik…
Sanki bir yerlere yetişemedim,
Ama neresi, bilmiyorum.
Çoktan başlamış bir sohbete geç kalmış gibi.
Ya da çoktan bitmiş bir sohbete yeni katılmış gibi.
Herkes her şeyi konuşmuş da benim konuşamadıklarım yarım kalmış bir cümle gibi.
Ya da bir söz,
Zamanında söylenmeyen bir cümlenin ağırlığına tutsak düşmüşüm gibi…
Bir tren geçti önümden belki,
Belki de hiç var olmayan bir istasyondu beklediğim.
Kimden eksildim?
Kime geç kaldım?
Bilmiyorum.
Ama içimde bir şeyler eksik büyüyor,
Biri eksik büyüyor,
Bir eksik büyüyor...
Bir ağırlık çöküyor yaşamıma.
Gece uzarken pencereme,
Sessizlikler konuşuyor benden yana. Adını koyamadığım bir özlem,
Bir yoklukla boğuşuyorum.
Kendime bile geç kalmış gibiyim. Kendimi bile kaybetmiş,
Aramaya hiç yeltenmemişim gibi. Ruhundan noksan bir bedende Kaybolmuş gibiyim...
İçimde bekleyen ben, Çoktan gitmiş meğer.
G.P....