Âsıf
@Asifdil
Fîhi Mâ Fîh...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bir ÇocukHayata Dair
Zemheri bir günün bitiminde
Herkes evinde sobasını yakmış
Dışarıda düşen kar tanelerini izliyor
Birde sokakta titreye titreye
Elindeki mendilleri satmaya çalışan bir çocuk
Durmadan titriyor
Ona eşlik eden sadece sahipsiz köpekler
Onu izleyenler ise sadece hızlıca evine koşan insanlar
Kimse ondan bir şey almıyor
Elleri bomboş
Gelen geçen sadece üzülüyor ama el uzatan yok
Yere yığıldı ve artık karlar üstüne örtüyordu
İmdadına yetişen olmadı
Umursamadı kimse onu
Uzaktan annesini gördü uzattı kollarını
Sarılmak istedi sarılamadı
Kalkamadı takati yoktu
Ağlayamıyordu bile sadece uzaklara dalıyordu
İnsanların canavarlaştığını görüyordu sadece...
Doğru zamanda doğru adımı mı atamıyoruz?
Yahut adım attıklarımız mı yanlış?
Hep yanlış adım atılır mı?
Hiç karşıdaki adım atmamış olamaz mı?
Bütün suç bizde mi?
Sığmıyorsunİnsanlar ve Duygular
Sığdıramıyorum seni hiçbir yere
Ne dünyaya ne fezaya
Nereye koysam seni taşıyorsun
Her yer dar senin için
Hayal ediyorum seni durmadan
Kokunu içime çekerken nefesim kesiliyor
Bırakmak istemiyorum seni
Tutmak istiyorum seni tenimde, nefesimde, kalbimde...
Ne Diyeİnsanlar ve Duygular
Pencereyi açtım
Kokun rüzgarla içeri doluşşun diye
Perdeyi çektim
Güzelliğin ışıkla içeri süzülsün diye
Kapıyı sonuna kadar açtım
Habersiz gelirsin diye
Ağuşumu açtım
Habersiz sarılırsın diye
Nefesimi tuttum
Gelip öpersin diye
Ellerimi bıraktım
Gelip tutarsın diye
Ruhumu yolladım
Seni getirsin diye
Sevgimi ısmarladım
Seversin diye