Anılarımı bugünümle inşa ediyorum. şimdinin içine fırlatılmış, oraya terk edilmişim. yeniden geçmişe dönmek istiyorum ama tutsaklığımdan kurtulamıyorum.
Belki de insanın kendi yüzünü anlaması imkansızdır. Belki de bunun nedeni yalnız yaşamamdır. Topluluk içinde yaşayanlar kendilerini aynalarda, arkadaşlarına nasıl görünüyorlarsa öyle görmeyi öğrenmişlerdir. Benim arkadaşım yok.
Değerlerimiz, ilkelerimiz yoksa, söz ve davranışlarımız arasında bir tutarlılık görülmüyorsa, şikayet ettiğimiz şeyleri biz de yapıyor ama yapmıyor gibi davranıyorsak politikalarımız da etki uyandırmıyor.