insanın onuru, acısı ve hayatta kalma direnciAlıntı
“Orada insan, yaşadığı için değil,
alıştığı için hayattaydı.
Acı süreklilik kazandığında kader olur,
umut ise insanın kendini kandırma biçimine dönüşürdü.
Ölü evinde insanı öldüren ölüm değil,
yavaş yavaş insanlığını unutmaktı.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
