Aslı Dereli
@AslDreli
Dünyanın nasıl bu kadar adaletsiz olduğunu gösteren bu kitabı göz yaşları içinde okudum. Kahramanın olaylar karşısında benden daha dik duruşu beni teselli etmeye çalışsa da çok başarılı olamadı. Bazı bölümlerde şok oldum hayretler içinde kaldım. Cezaevinin nasıl bir yer olduğunu hala çözebilmiş değilim... İyi-kötü arasında sürekli gidip geldim. İnsan zorluklarda, tüm içinden çıkılmaz durumlarda bile, nasıl çiçek gibi açabilirmiş çok iyi bir örnek oldu. Tavsiyelere uyup okuduğum için çok mutluyum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bazen düşünüyorum da, hiç kendim için yaşamamışım ben. Kimse kırılmasın derken kendim paramparça olmuşum da haberim olmamış.
Annem, "unuttum söylemeyi" dedi, "bu kız sizin ablanız."
Ablamız mı?
"Ablanız" dedi, "Nazan ablanız."
Annemin anlattığı hikayede Nazan'ın varlığına hiç rastlamamıştım. "Anne" dedim, "biz kaç kardeşiz?"
Annem saymaya başladı "Neriman, Nazan, Nergis, Zeynep, Sen, Yiğit, Mert, Can. Dokuz kardeşsiniz."
O ara üşenmeden saymış Yiğit "sekiz oldu anne" dedi, "bir kişi eksik."
" Tabii Orhan Ağabeyin de vardı ama intihar etti" ...
