Gözlerimi kapatıp
Rüyalar elimden tutup götürebilseydi
Yükselir, süzülürdüm yeni bir gökyüzünde
Kederlerimi unuturdum.
Hayalimde seyehat edebilseydim
Aşkın ve umutların yeşerdiği, acının dindiği
Saraylar ve geceler yaratırdım...
Başımızdan çeşitli musibetler geçer. İnsanlarla, eşyalarla, duygularla sınanırız. Yeri gelir mutluluktan yeri gelir üzüntüden ölecek hale geliriz.Bazen dara düşeriz, bazen bollukta boğuluruz.Geçmeyeceğini sandığın, seni esir alacağını düşündüğün duygular, zamanlar bir şekilde geçer. Hep aynı şekilde kalacağını düşündüğün bolluk, mutluluk, ferahlık da bir şekilde biter.Bu yalan dünyada ne fırtınalar kopar da içinden çıkamazsın sanırsın ama yaradan bağışlamış unutmayı ve alışmayı elhamdülillah...
Her şeye yaklaşmak, her şeyi bilmek ve herkesle hemhâl olmak zorunda değiliz. Bazı şeylerin uzakta ve kendi renginde kalması, hem onlara hem de bize hürmettir.
Geçeceğini biliyordum, iyileşeceğimi de.
Güleceğimi, merhametimi hiç kaybetmeyeceğimi,
duvar gibi dimdik duracağımı da…
Ama heyecanımı ve güvenimi kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim.