Zülfü Livaneli yine Türkiye'nin, tüm insanların, yaralarından birini anlatıyor. Göçmenlerin yaşadığı zorluklar için uzun uzun paragraflar yazmasa da hepimiz sayfalardan hissediyoruz o acıyı, zulmü. Okurken insanımıza ayrı acıdım, göçmenlere ayrı, dağa denize ayrı, balık ve kuşa ayrı.