Bir defa da isimsiz mektup yazdım aşkıma. Tek cümlelik: "Hiçbir hayal seni kurmaya yetmiyor." Cevap da tek cümle geldi: "Yokluğunun gürültüsünden sağır olacağım."
"Ey Dicle! Mezopotamya'nın nazlı gelini! Binlerce yıldır can alan, can veren, susuzlara derman, arsızlara ferman olan Dicle! Benim de hawarımı duy, yüreğimdeki yangını söndür..."