Altın Orman
@Aslin_13
Saygı koparsa, sevgi tutunamaz...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kazınmış bir yaranın sızıntısıydı içimizdeki umutlar. Hep belkilere bıraktık hayatı, belki bundan sonra güzel olur diye. Lakin geçen günler hep yarınların günleri değil miydi? Ve biz böyle diye diye umuda her seferinde kelepçe vurup durduk hayat denen bu mecmua da. Şimdi hangi yaranın kabuk bağlanmış kısmı açılmaz ki böyle...
Aynı yazı yaşıyorduk, aynı hava işliyordu içimize. Gururdan geberiyorduk
Yinede sevgi şekil veriyordu çehremize.
Herkesçe mutlu,kendimizce bin bir saklı.
Haklı haksız kırgınlıklarımız vardı.
Ümit az da olsa sığındığımız bir dua, düş ise tutunduğumuz tek daldı. Gecelerin sessizliğine gömülüyor,gündüzü çocuk gülüşlerimizle kandırıyorduk. Bir yanımız acı içinde ağlarken,
Diğer yanımızla yarınlarımıza şarkılar besteliyorduk...