Asmin
@Asminp
Twitter hesabım;
twitter.com/ifeellgod?s=09
Öğrenci
İstanbul üniversitesi
İstanbul
Mersin
65 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Ray Bradbury'nin okuduğum ilk kitabı olan Fahrenheit 451, tüketimden başka bir şey düşünmeyen, ekranların/televizyonun esiri olan şiddetin her türlü şekline karşı duyarsızlaşan modern toplumun eleştirisinin yapıldığı, bilim kurgu romanıdır.
Gelecekte itfaiyecilerin ateş söndürmek yerine; düşünmenin insana zarar verdiğine karar verildiği için kitapları yaktığı, kitap bulundurmanın bile suç olduğu toplum anlatılır. Romanda insanların evlerinin duvarları ekranlarla kaplıdır. Bu ekranlardaki programları insanların uyuşmuş ve bağımlılık içinde izlemesi ve bunun sonucu gerçek hayattan kopması gibi durumlar günümüz ile çok benzer sahneler içeriyor. Yıllar önce yazılan bir kitabın bugünün sorununu önceden öngörerek işlemesi bu romanı başarılı kılıyor. Bana göre mükemmel bir distopya örneği ve üzerine düşünüldüğünde ciddi etki bırakıyor.
Genel olarak hikayeyi beğensem de bazı kısımlar akıcı değildi. O yüzden okurken biraz yorabilir. 1966 yapımı filmi de var ama sanırım film kitap kadar beğenilmemiş.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle kitapta çok fazla Marksizm'den izler olduğunu söyleyebilirim, Marksizm'e ilgisi olan bu kitabı okuyarak başlayabilir bence. Romanda 1917 Ekim Devrimi öncesi Rusya'da kapitalizmin meydana getirdiği sömürü ve sefalet anlatılıyor. Yazar, işçilerin ve köylülerin zorluklarını genç işçi Pavel ve annesi Nilovna üzerinden anlatıyor. Normalde, eşinden şiddet gören, bir ev hanımı olan Nilovna karakteri, kocasının ölümüyle ve oğlunun devrimci örgütlere girmesiyle oğluyla devrim mücadelesine birlikte katılmış, bilinçlenmiş ve ev hanımı rolünden çıkıp "Ana" olmuştur. Bildiriler dağıtarak halkı bilinçlendirmeye çalışmıştır.
Hem sosyolojik, hem politik birçok gönderme var kitapta. Kitabın dili ise yalın ve akıcıydı, okumanızı öneririm.
Puan vermedi
Gregor Samsa, bir sabah uyandığında bir böceğe dönüşmüştü. Kafka, böcek metaforu ile sisteme hapsolmuş kişilik yapısına bir kaçış yolu sunarken, tüm yaşamı sistem tarafından kuşatılmış modern bireyin sistemden kurtuluşunun mümkün olmadığını böcek metaforu ile anlatmak istemiştir. Gregor Samsa tüm zamanını işgal eden rutin ve monoton iş yaşamından, nefret ettiği çevresinden ve küçük burjuva alışkanlıklardan, kendisini görünmez bağlar ile esir alan ailesinden ve sistemden kaçışı bir böcek olmakta bulmuştu.
