Hayatım boyunca ilk defa kendimi tepeden tırnağa savunmasız hissediyorum. Kolaylıkla beni paramparça edebilirdi. Aşk insana böyle mi yapardı? İnsanın gözünü karartmasına, aptallaşmasına ve daha fazlasını arzu etmesine mi neden olurdu? Ateşe doğru uçan bir gece kelebeği gibiydim ve sanki tek istediğim, onun içinde yanıp kavrulmaktı.
Bazıları insan olmanın en iyi yanının bilmemek olduğunu söyler. Aldatılmayı istemek doğamızda vardır. At gözlüğü takmaktan hiç vazgeçmeyiz. Yanılsama, masumiyetimize tutunma çabasından başka bir şey değildir. Bunu gerçekten senden koparıp almamı istiyor musun?