Asya

Asya
@Assiiaa
Bilhassa bu kadar kalabalığın içinde yalnızlık ne acı oluyor Yarabbi!..
Acı çekmek için de, zevk duymak için de ayrıcalıklı yaratılmış yaratıklardan değil miyiz ikimiz de?
Reklam
Bu korkunç yalnızlıkta ne büyük sızı gizliydi! Terk edilmiş bir halde olmam, ne çok acı doğuruyordu!
Alıntı
Sevilmekte olduklarını gördüğüm çocuklar, gerçekten ahlâksız yaratıklardı ve gururum bu gözlemden kuvvet aldı; yanlız yaşıyordum. Zavallı kalbimi dolduran hisleri kimselere anlatıp dertleşmek imkânsız görünüyordu.
Çirkin gerçekliklerinin maskesini çekip almış, onların gerçek yüzünü ortaya koymuş tek kadındım. İnsan öldürdüğüm için değil varlığım onları korkuttuğu için beni ölüme mahkûm etmişlerdi. Yaşadığım sürece güvenlikte olmayacaklarını, onları öldüreceğimi biliyorlardı. Benim yaşamam onların ölmesi, ölümüm onların yaşaması demekti. Onlar yaşamak istiyorlardı. Yaşamak daha çok suç, daha çok yağma, sınırsız çapulculuk demekti onlar için. Yaşamı da, ölümü de aşmıştım; çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor, ne de ölümden korkuyordum. Hiçbir şey istemiyor, hiç bir şey ummuyordum. Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm. Çünkü yaşamımız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır. Özgürlüğüm onları öfkelendiriyordu. Hâlâ istediğim, hala korktuğum yada hâlâ özlediğim bir şey olması hoşlarına giderdi. O zaman beni bir kez daha köleleştirebilirlerdi.
Sayfa 103·Kitabı okudu
Alıntı
Artık onuru korumak için büyük paraların gerektiğini, ama büyük paraların onuru yitirmeden kazanılamayacağını öğrenmiştim.
Sayfa 94·Kitabı okudu
Reklam