Anne, bak beni tırmalıyorlar vücudum delik deşik, görmüyor musun? Kanıyor. Bana bu sefer yarabandı verir misin anneciğim. Çünkü kendim alamayacak kadar yorgunum.
Mutluluğa ve sevince dayanacak gücüm yok benim, kanatları kırık kuş kayaların arasında güçlükle hareket eder ve uçamaz gökyüzünde. Hasta gözler ancak cılız ışıklara bakabilir ve parlak ışıkları olsa olsa sezebilir sadece... Bana mutluluktan söz etme, bu sözcük mutsuzluk kadar canımı yakıyor...