Okuduktan sonra 'şu ana kadar bu kitabı nasıl okumamışım' diyerek kendime çokça sitem ettiğim bir kitap Fareler ve İnsanlar. Bu kadar az sayfaya sahip bir kitap insanı nasıl bu kadar etkileyebilir? Etkileyiciliğin gücünün, karakterlerin hayatlarına şahit olma miktarından ziyade olayların çarpıcılığında olduğunun kanıtı bu kitap. Başlarda hikaye o kadar sadece ve basit bir şekilde anlatılıyor ki tamamen yaşadığımız bir mahallede şahit olabileceğimiz derecede sıradan ve olası bir yaşam. Bu "bizden" öykü hikayeyi rahat ve akıcı bir şekilde okutuyor. Kitabın sonlarına doğru gelince bir şeyler olacağı belli oluyor fakat öyle bir ters köşe yapıyor ki yazar, başta olacağından emin olduğun olaylar seni öyle bir yarı yolda bırakıyor ki... İnsan bitirdikten sonra birkaç dakika hiçbir şey yapamıyor. " Ben az önce ne okudum, nasıl oldu bu , nasıl böyle bir sona geldi..." soruları kafanda dönmeye başlıyor. Normalde okuduğum çoğu kitabı yıllar geçince unutan bir insanım ama eminim ki bu kitabı ve sonunu yıllar sonra bile çok net hatırlıyor olacağım.