"Sana bakınca aklıma ne geliyor, biliyor musun Pamuk? "
İç çektim en içlisinden.
"Bela paratoneri?"
Güldü bu cevabıma. Ama kendi cevap vetmek için hiç beklemedi.
"Vatan."
Konuşmadım. Konuşamadım. Öylece baktım dünyanın en güzel kehribarlarına. Sarı ve yeşile bezenmiş en güzel tonlara. Bel oyuntumdaki eli yavaşça gidip geldi kıvrımlarımın üzerinde. "Bu kız var ya, diyorum, " Dedi. "Benim vatanım. Evim. Yurdum. Sığınağım. Edirne'den Kars'a karış karış toprağım. İzmir'in dağlarında açan en güzel çiçeğim, mavi mavi bakan Atatürk'üm, neşe saçan cumhuriyetim."