Bu kitabı öylesine zaman geçmesi için alıp okumaya başlamıştım. Fakat kitap bir süre sonra beni içine çekmişti, ister istemez ana karakteri merak etmeye başladım. Evet ilk başlarda sanki çok ergen bir tavır takınıyormuş gibi geliyor. Ama yaşadıklarını anlatmaya başladığında diliniz tutuluyor diyebilirim. Bir çocuk olmasına rağmen empati bile yapmaya korkucağınız derecede ağır şeyler yaşıyor. Bu yüzden benim önerim ilk sayfalara takılmadan okumaya devam etmeniz. Evet depresif ama okuduktan sonra pişman etmeyen bir kitap.
Şunu söyleyebilirim ki Okuduğum diğer kitaplardan sonra Yasemin ve Melih in hikayesi beni o kadar dinlendirdi ki okurken çoğu sahnede kimi zaman onlarla huzur buldum kimi zaman onlarla güldüm kimi zamansa onlarla ağladım. Ama en çok da sanırım sevginin en tatlı en masum halini onlarla tattım.
Kitabı ilk defa orta okul ikideyken okumuştum ve gerek çizimler olsun gerek kuşların özellikleri olsun bir çok yönden çok yaratıcı ve eğlenceli bir kitap kesinlikle okumanızı öneririm