Zeynep Ayan
@Atam2013
Okuduğum bütün kitapların ortalamasıyım işte..
Ruhumu ten ile, tenimi de ruhla doldururdum; kısacası içimde barıştırırdım bu iki yüzyıllık düşmanları.
Susuyordum. İki yolda sarp ve çetindi; ikisi de insanı zirveye çıkarabilirdi. İnsanın ölüm yokmuş gibi hareket etmesiyle, aklında her an ölüm olduğu halde hareket etmesi belki aynı şeydi ama o zaman bunu bilmiyordum daha.
Neyin yıkılacağını iyi bilmekteydim ama yıkıntılar üzerine neyin sıvanacağını bilmiyordum.
Anladım ki, bu Zorba bunca zamandır arayıp bulamadığım adamdır; canlı bir yürek, sıcak bir hançere ve henüz anası Toprak'tan göbeği kesilmemiş hilesiz, kocaman bir ruh.
İnsanın ruhu sırf çamurdur; işlenmiş, hala kabakıyım doğranmış melekelere sahip yontulmamış bir çamurdur.