Zeynep Ayan
@Atam2013
Okuduğum bütün kitapların ortalamasıyım işte..
Erciyes Üniversitesi/Lisans
Ankara
Adana, 21 Eylül 1989
227 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
İz bırakan
Nermin Yıldırım ile tanıştığım ilk kitabı 
Dokunmadan. Kendimi çok şanslı hissediyorum. Düşündüklerimin ötesindeydi okuduğum gerçekler. Belki de bu yüzden kalbime sessizce yerleşti bu his.
Türkçenin eşsiz güzelliklerini içinde barındıran bu kitap, kelimeleri adeta dans ettiren diliyle kendi türünde ayrı bir yerde duruyor. Yazar kelimeleri çoğaltmak yerine yüklerini ağırlaştırmayı tercih etmiş.
Nermin Yıldırım dili yüksek sesle konuşmuyor adeta okurla fısıltıyla konuşan bir üslubu var. Okurun zihninde yankı bırakmayı ister gibi. Metni okurken ne olduğundan çok, nasıl hissettiğinde ilgileniyor gibi. Metnin temposu yavaş ama durağan değil. Her şey yerli yerinde, kontrollü, ölçülü...
Biraz da ana karaktere geçelim.
Adalet adı. Aslında ilk adını okuduğumda içimden yazar sanırsam 
Adalet Ağaoğlu nu çok seviyor olmalı dedim. Sonra araştırdım ki tam tahmin ettiğim gibi.
Adalet yani ana karakterimiz, okurun kolayca sevebileceği bir karakter değil. Mesafeli, içine kapalı, çocukluk travmaları olan birisi. Adalet'in temel sorunu yalnızlık gibi görünsede aslında yalnızlığa alışmış olması. En belirgin özelliği ise insanlarla ve hayatla arasına koyduğu temassızlık hali.
Adalet kendini sevdirmek istemiyor. Okurdan anlayış da talep etmiyor. Onunla kurduğumuz bağ sadece tanıklığa dayanıyor. Onu anlamaya çalışmaktan çok onunla birlikte susuyoruz.
Dokunmadan, okuru etkilemek için çabalamayan kendiliğinden okurun içine yerleşen bir roman. Bu kitap okunduktan sonra bitmeyen aksine kapağı kapattıktan sonra insanın içinde sessizce devam eden cinsten.Edebiyat & Roman
Reklam
Bu kitabı tanımlayacağım üç sözcük; Cesur, Çarpıcı, Yıpratıcı.
Kitap yazıldıktan sonra " cinsel arzuları tahrik" gerekçesinden bir süre yasaklanmış. Yasağı koyanların da Hüsrev karakteri gibi pis, sapık düşünceli olduğunu düşünüyorum. Ha bir de okuduklarını anlamamaları başka bir toplumsal gerçeğimiz. Hemen iki açık cümle okuyalım bu kitap kötü, pornografik diye etiketlenmesi. Melek'e yapılmış haksızlık olduğunu düşünüyorum. Belki de en kötü sonuç.
Bilinç akışı tekniğiyle yazılmış olan kitapta üç kişiden dinliyoruz olayı ve hayatlarına dair önemli bölümleri. İlk başlayan hakim. Aldatılmış. Kadınların hepsinin aynı olduğunu düşünüyor. Asılacak Kadın yani Melek, ne çocukluğunu yaşamış ne gençliğini. Hep susması gerektiği, kendisini savunmasının sonunda ceza geldiği öğretilmiş. Ve bu nasıl korkutulma ki idam sehpasına giderken bile kendini savunmaması...
Ve son olarak Yalçın, Meleği sevip sevmediğini kendisi bile bilmiyor ama onu kur_tar_mak istiyor. Bir an da Azrail'i oluveriyor.
Erkeğin her yaptığı davranışın "HAK" kabul görmesi...
Erkektir yapar, güçlüdür...
Ve birinin çıkıp "Neler oluyor?" dememesi...
Seyirci kalmamız...
Bin yıldır değişmeyen acılar...
Sindire sindire, yavaş yavaş okudum bilerek. Çünkü ilk sayfadan anladım elimde tuttuğum bir başyapıt.
Hissederek oku dedi iç sesim.
Puan vermedi·230 syf.··
Beğendi
·2025 20. kitabı
·36 saatte okudu
·Okunma: 19 Şubat 2025 23:42
Yazarın okuduğum ilk eseri. Ama ilk kez okuduğum kişisel gelişim kitaplarından değil tabi. Diğer kitaplardan kendine ayıran özelliği içinde akıcı bir olay örgüsüne sahip olması. Bu durum kolay ve zevkli bir okuma deneyimi sağlıyor. Ama bir yandan da bir solukta okunacak bir kitap değil. Çünkü hemen hemen her cümlenin üzerine oturup düşünmeli insan, hissetmeli ... Aslında dile getirilen bilgiler, bu tür kitaplara aşina olanların sıkça duyduğu cümleler ama uygulamaya başladığınızı hayallediğinizde kitabın rengi değişiyor bence.Yaşamıma uygulamaya şans verdiğim eserlerin başında gelecek artık.
Kitapta geçen bir Çin atasözü " Sana gül veren elde hep biraz gül kokusu kalır." Bu kitabın mantalitesi de bu cümleye çok yakın.
Kendinize dair gerekli çıkarımlarda bulunduğunuz bir okuma dilerim.
"Maalesef bu dünyada adaletin haklıdan yana değil, güçlüden yana olduğunu zamanı gelince anlayacaksın "
Her Zweig okuduğumda büyüleniyorum. Eşsiz dilini anlatmaya kalemim yetmez. İşte yine o büyülü kitaplarından biri...
Biraz konusundan bahsetmek gerekirse Yahudilerin kutsal gördükleri yedi kollu şamdanın, 7 yaşında ki Benjamin ile iç içe geçmiş hikayesini anlatılıyor. Şamdanın adı Menora. Süleyman'ın tapınağının yağmalanması sonucu Menora çalınır. Kudüs'ten Babil'e oradan Roma'ya taşınır. Çalanların onu seçmelerinde ki sebep kutsallığından değil saf altın oluşundandır. İnançları gereği Yahudiler Menora'nın peşinden oradan oraya göç ederler. Roma'dan Vandallar tarafından yine çalınması, Yahudileri tekrar ayaklandırır. 11 tane yaşlı adam ve 7 yaşında bir çocukla Şamdanın peşine düşerler.
İnsanların inançları uğruna neler yaptıklarını ve yapabileceklerini okuyacaksınız. Hayatta kalma amaçlarına dönüştüğüne şahit olacaksınız.
Yazar Nazi döneminde yaşadığı sıkıntıların etkisiyle olacak ki Yahudilerin toplum içinde dışlanmalarını, kaçak göçek bir hayat sürdüklerini, çektikleri sıkıntıları biz okurları sıkmadan eserin içine serpiştirmiş.
İyi okumalar...
Reklam