nil…
@AtbarahArarat
“..yazar&şair.. sosyolog..aile danışmanı..fotoğrafçı…”
Alacakaranlıkta Atbarah ve Ararat..
Barbarın Gülü … / Ferfecir..
Şu anda okuduğu kitap
Benim Gamsız Pezevenklerim bir gün biri de bunu yazar..
“..acaba kendime 31. yaş günümde ne hediye etsem.. tıpkı bende bu huysuz ve çirkin doksanlık ihtiyar gibi yazarım.. ama ona göre biraz fazla isyankarım.. başka başka zamanlar ve mekânlarda elbette müşterek şeylerde yaşanıyor .. ama biz yazarlar onun fakir ve savunmasız delgedina’sı kadar bile şanslı değiliz.. kim bilir belki de 31. yaş günümde, kendini hala yitirmemiş bu ihtiyarın ömrünün son nefesini verirken yaşadığı bu hurdahaş aşk hezeyanında, sevgili delgedina’sına duyduğu cüretkar aşk kadar sevilmeyi dilerim..
ve yahu marquez, sana gelecek olursak bu kitabın tüm tılsımı yalnızca ona verdiğin ismin alametifarikası.. ben böyle bir kitap yazmış olsam şimdi şu anda savaşların gölgesinde ismi şu olurdu ; benim gamsız pezevenklerim..
nasıl ama beğendin mi.. tabi beğenmedin.. çünkü ben kimim .. neyse kitabın cok güzeldi..en azından ötekilerin önyargılarına yani henüz okumamışlara sert bir kapak niteliğindeydi.. cok daha acımasız ve üryan kitaplarda okudum ama senin satırların onlarınkinin yanında masumiyet müzesiydi..
kolera günlerinde aşk’ı hatırlattın bana.. ahhh fermina daza, onun tutkulu ve ihtişamlı aşkı.. her düşündüğümde tekrar okuma şevki veriyor hala .. ama bu aşklar ve yozlaşmış günlerin gölgesinde yitirilmiş yaşamlar bize verilenden cok daha azı.. sen ve benim gibiler bunu mu hak ediyoruz .. hem sen neden o kadar septist yaklaştın her şeye ve herkese tutkularına rağmen.. ben hiç böyle olamıyorum.. delgedina’ya armağan ettiğin o bisiklet geçiyor gözümün önünden şu an tüm bunları yazarken.. önemli olan bisiklet değil sahiden… en son ne zaman sürdüğümü bile hatırlamıyorum zaten..
aslında çoğu şeyi hatırlamıyorum ama seni unutmayacağım .. senin orospuların gerçekten hüzünlüymüş bunu da aklımdan hiç çıkarmayacağım..
sahi bir orospu nasıl neşeli olabilir ki
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Barut rayihasını bilenle, bilmeyen asla bir değildir..
“..Kürt edebiyatının en önemli köşe taşlarından biridir Şivane Kurd yani Kürt Çoban… ilk Kürtçe roman olması nedeniyle de tarihsel bir “ilk” olma özelliğiyle de karşımıza çıkmaktadır.. 1935’te yayımlanan kitabımız, Kürt edebiyatında sözlü gelenekten yazılı geleneğe geçişinde en somut örneğidir aslında … yazarımız Ereb Şemo, Kürtçenin, bir roman dili olarak ne kadar zengin ve derin bir dil olduğunu da otobiyografik eseriyle kanıtlamış olmaktadır ..
Kitap, yazarımızın kendi yaşam öyküsünden de derin izler taşır .. bir çoban olarak çocukluktan ta ki toplumsal dönüşümlere dek uzanan bu kitap; Şemo’nun elbette ki Sovyet döneminde yaşamış bir yazar olmasından ötürü de okuyucuya sınıfsal bir perspektiften bakış açısı sunar .. ez cümle sevgili yazarımız, yoksul bir çobanın feodaliteye ve ağalık sistemine karşı uyanışı ve dönemin sosyolojisini bize yalın ve içten bir kalemle işleyerek aktarmıştır ..
Okuyucu kitaba başlamadan evla şunu bilmelidir ki; Kürt çoban bir halkın kendi sesini yazılı şekilde kağıda döktüğü bir semboldür .. elinizde tutacağınız bu roman size yalnızca bir hikaye anlatmıyor.. aynı zamanda kadim ve zengin tarihi ile Kürtlerin geleneklerini, folklorunu, yaşamlarını, günlük rutinlerini ve hatta cenazelerini, düğün alaylarını da kayıt altına alıyor…
kitap, kızıl orduda komutanlık yapan bir çobanın dünyanın en büyük devrimi olan ekim devrimine katılması ve orda verdiği mücadeleyi değil o dönemin sosyolojik olaylarına da (göçler,kıyımlar,kıtlık,savaş ve isyanlar) hiç kimselerin değinmediği unsurlara değinip ayyuka çıkarıyor..
Ereb Şemo’yu tanımanın başlangıcı bu kitap olabilirdi tabi ben acele edip dımdım kalesi’nden başlamasaydım…”
Şarap bir kültürdür kardeşim…
Şarap seviyoruz… eee fahri bir şekilde de içiyoruz.. şiir yazarken de elbette burkulmuş yüreğimizin kanayan yaralarını elbette şarapla sarıp sarmalıyoruz.. derken derken, sevgili şarap bilimcim aynı zamanda çalıştığımız ortak yayınevinin yazarı olması nedeniyle tanışmamıza vesile olan TÜYAP imza günlerimizde tesadüfen denk geldiğimiz mustafa kaan doğan hocamı bu kitabı benimle tanıştırdığı için ona müteşekkirim çünkü adam yazmış da yazmış … bak şarap deyip geçme.. önoloji nedir duydun mu sen hiç… işte bu kitapta duyacaksın… vitikültür nedir okudun mu.. okuyup öğreneceksin.. yani övünmek gibi olmasın bunları ben biliyordum lakin şarap bilimcimiz aynı zamanda boğaziçi üniversitesinde de öğretim görevlisi olarak görev yapan kaan hocam sayesinde de pekiştirmiş oldum.. üzüm nedir, hasat nedir, ne zaman hangi şartlarda yapılır.. asidite nedir, mahzen neye göre mahzendir.. şarabın rayihası & şarabın rengi, asidite dengesi tazeliği ve bekletilme süresi işte tüm bunları ve fazlasını merak ediyorsan okuman gereken ilk akıcı ve tecrübelerle sabitlenmiş o eser.. aynı zamanda imzalı almış olmanın verdiği vakurlukta yok değil tabi… ee ne duruyorsunuz, en sevdiğiniz şarabınızı yudumlarken elinizin altında size rehberlik edecek olan bu nadide kitabı hemen alıp okuyun.. bir gün hasbelkader kaan hocayla bir yerde karşılaşırsanız da sevgili yazarımıza benden bahsetmeyi sakın unutmayın.. keyifli okumalar ve daha keyifli şarap içeceğiniz günler dilerim…
Bedenleriniz Sürülmesi Gereken Bir Tarla Değildir
Bir sosyolog ve cinsel terapist olmak ne kadar zor ise bu kitabı da o kadar zorlukla bitirdim.. dilinden değil.. içeriğinden değil.. ağırlığından.. günümüzde aşk gibi sevgi gibi tıpkı cinselliğinde yozlaşmış oluşundan.. okuduğum her satırda idrak ettiklerim medcezire kurban gitti.. bedenleriniz sömürülmesi yahut sürülmesi gereken bir toprak parçası değildir… cinselliğin başladığı yerde işte tamda burasıdır; tutku ve duygu… dejenere olmamış duygular ve koşulsuz tutkular… evvela sözüm kadınlara; bedeniniz imza atılacak bir tabula rasa olmadan önce keşfetmeniz gereken tek şey benliğinizin arzusudur.. sonra erkekler; bir kumaş parçası zannedip sarmaş dolaş olduğunuz her bedenin, sizde bırakacağı izin muktediri olmalısınız .. korkmadan.. kaçmadan.. savrulduğunuz rüzgarda ortaklığınıza sahip çıkarak..
Bu kitap, hadi ben okudum bitti kitabı değildir.. kitap ihtiyacı olana ve olmayana bir rehber ve başucu niteliğinde yazılmış bir külliyattır.. sevgilerle…
Ararat, ağrı hiçbir yerde bırakmıyor peşimi…
“..bir ucu fabrikaların gürültüsünde, diğer ucu dağların sessizliğinde sıkışmış; diyadin’den tekirdağ’a uzanan kimlik ve yoksunluk karmaşası arasında mücadele eden yitik bir babanın, sevgisiz büyümüş bir çocuğun ve uğrunda her şeyini feda ettiği halde günün sonunda hiç sevilmediğini ayırt dahi edemeyen bir adamın sanrılı yaşam hikayesine eşlik ettim.. dili yalın ve akıcı olmakla beraber sizi sohbet eşliğinde kitabın ilerleyen sayfalarında meraka sürüklüyor… yazarın çektiği acıların ve verdiği mücadelenin kurgu olmasını dilerdim… bu kitabın kahramanı her ne kadar yazarın kendisi olduğu görülse de bana göre satırların yegane sahibi ve bu savrulmuş adamın tek sığınağı olan ANNE karakteriydi.. ismini bir kez olsun satır arasında okumamış olmam da yazarın eksiği olsun… betül, betül diye inlediğin ve direndiğin günlerde yanında ve arkanda daima o dimdik duran annenin olması hakkı hiçbir şeyle ödenmeyecek bir vaziyetti… yazarın yolu açık olsun, dilerim bir sonraki eserinde yazdıkları kurgu olur da en azından biz okurların yüreği biraz olsun serinlemiş olur…