Nikolay Vsevolodoviç, eskisi gibi, en ince ayrıntısına kadar vilâyet nizamlarına uymaya başladı. Onu neşeli bulmuyorlardı: “Feleğin sillesini yemiş bir adam, başkalarına benzemez, elbette ki düşünecek şeyleri olması gerekir”. Hatta gururu ve tiksinti duyar gibi, kimseyi yanına sokmama hali, ki dört yıl önce bizde kendisine karşı nefret uyandıran bu hali bile şimdi saygı uyandırıyor ve beğeniliyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nihayet Nikolay Vsevolodoviç ortaya çıkınca herkes onu en saf bir ciddîlikle karşıladı, ona çevrilen gözlerde en sabırsız bir bekleyiş okunuyordu. Nikolay Vsevolodoviç, hemen o anda derin bir sessizliğe gömüldü, bu hareketiyle de herkesi tatmin etti durmadan konuşmuş olsaydı, herhalde bunun aksi olurdu.
Oysaki herkes, tabii, ilk olarak birisinin bundan söz açarak böylelikle ötekilere de yol açmasını bekliyordu. Ayrıca da yukarda sözü geçen generale bel bağlıyorlardı, bunda da yanılmamışlardı.
Kulübümüzün en hatırı sayılır üyelerinden olan bu general, pek de zengin bir derebeyi olmamakla beraber, düşünceleri kendine has, eski zaman zampara tipi bir adamdı, bu arada büyük toplantılarda generalliğinin kendisine verdiği otorite ile herkesin henüz ürkeklikle bahsettiği şeylerden sakınmadan konuşurdu. Onun toplantılarımızdaki rolü de galiba bu idi.
Çok zengin bir derebeyi olan albayımızın bir özelliği daha vardı; o, tuhaf olmakla beraber henüz Rusya’da mevcut bulunan soyların asaleti ve eskiliğine pek değer veren ve bununla ilgilenen insanlardandı. Bununla beraber Rus tarihini hiç sevmez ve bütün Rus geleneğini kısmen bir domuzluk sayardı. Henüz çocukken girerek tahsilini bitirmek şerefine erdiği, asillerle zenginlere özel bir askeri okuldayken onun benliğinde bazı şairane görüşler kök salmıştı: şatoları seviyor, ortaçağ hayatına bayılıyordu, bu hayatın bütün dramatik tarafı, şövalyelik hoşuna gidiyordu.Bu, sıkı, çok sert, vazife sever adam, ruhen hayalci idi.